Ραντεβού κατά συρροή

Ρ Α Ν Τ Ε Β Ο Υ Κ Α Τ Α Σ Υ Ρ Ρ Ο Η 19 «Α, ξέχασα να σου πω! Μη με μισήσεις, αλλά έρχεται ο Ρίτσαρντ» μου ξεφούρνισε η Σάρα ατάραχη. Έριξα το κεφάλι πίσω και βόγκηξα μελοδραματικά. Αν υπήρχε κάτι που μπορούσε να κάνει αυτή τη βραδιά ακόμα πιο χάλια απ’ όσο ήδη ήταν, αυτό ήταν ο Ρίτσαρντ. «Πλάκαμου κάνεις, Σαρ;» τσίριξα. «Άσε πουαπαγορεύε­ ται αυτό! Δεν είπαμε ότι θα είναι παραδοσιακό το μπατσε- λορέτ;» «Έλα τώρα, Γκουέν. Έτσι κι αλλιώς νομίζω ότι έπαψε να είναι παραδοσιακό με το που ρούφηξε η Ντέιζι το ήλιον από το μπαλόνι σε σχήμα πέους». «Γαμώτο, το ’ξερα ότι τη λένε Ντέιζι τελικά!» μονολό- γησα μέσα από τα δόντια μου. «Μην αγχώνεσαι, δεν θα μας χαλάσει τη βραδιά ο Ρί- τσαρντ» συνέχισε η Σάρα. «Θα καθίσει ήσυχα ήσυχα σε μια γωνιά μέχρι να τελειώσουμε εμείς τα παιχνίδια». «Ωραία, μπορεί τότε αυτή η γωνιά να είναι στο επόμενο τετράγωνο;» «Γκουέν! Συμμαζέψου. Είμαστε στον εικοστόπρώτο αιώ­ να, όλοι πια κάνουν μπάτσελορ με τη νύφη και τον γαμπρό μαζί. Και είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσει ο Ρίτσαρντ τα κορίτσια πριν από τον γάμο. Προσπάθησε σε παρακαλώ να είσαι καλή μαζί του, εντάξει; Για χάρη μου;» Σταύρωσα μουτρωμένα τα μπράτσα στο στήθος. «Καλά. Δώσ’ μου μόνο ένα λεπτό να φρεσκαριστώ λιγάκι, ναι;» «Δεν πιστεύω να στείλεις μήνυμα σ’ αυτόν τον Πάρκερ, ε;» με ρώτησε η Σάρα, κοιτάζοντάς με καχύποπτα. «Εκατό τοις εκατό όχι» της απάντησα.