Ραντεβού κατά συρροή

Ρ Α Ν Τ Ε Β Ο Υ Κ Α Τ Α Σ Υ Ρ Ρ Ο Η 13 νια μαλαπέρδα στη φωτογραφία του γυμνού αρραβωνια- στικού σου; Με τίποτα! Έτσι κι αλλιώς, και στο σπίτι να ήμουν ακριβώς το ίδιο πράγμα θα έκανα». «Γκουέν» αναστέναξε ηΣάρα. «Δεν χρειάζεται ναπαίζεις θέατρο σ’ εμένα. Δεν είναι κακό να στεναχωριέσαι για τον Νόα, δεν είσαι υποχρεωμένη να…» «Αφού σου λέω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, είμαι καλά. Αλήθεια, όλα είναι καλά !» είπα. Διαπίστωνα συνήθως, πως αν επαναλάμβανα αρκετές φορές τη λέξη «καλά» κατάφερνα τουλάχιστον να πείθω τον εαυτό μου ότι όλα θα πήγαιναν, ξέρετε τώρα, καλά. «Εντάξει τότε» είπε. «Άντε όμως, έλα μέσα, γιατί τα ’χω παίξει τελείως με τις ερωτήσεις για τους μελλόνυμ- φους». «Δεν μου κάνει εντύπωση» σχολίασα και θρονιάστηκα μ’ ένα σάλτο σ’ έναν από τους νιπτήρες έτσι ώστε να μπο- ρώ να την κοιτάζω άνετα στα μάτια. Η Σάρα μου έριχνε γύρω στα δέκα εκατοστά σε ύψος, ακόμα και χωρίς τα τακούνια που φορούσε εκείνη τη στιγμή. «Σαρ, είσαι σί- γουρη για όλο αυτό;» «Ποιο, το μπατσελορέτ;» με ρώτησε. «Να σου πω την αλήθεια, όχι, είναι άθλιο αυτό το μαγαζί, αλλά είπες ότι στο Φλερς δεν θα μας άφηναν να ξαναμπούμε από τότε που εσύ…» «Όχι, όχι για το μπατσελορέτ. Εννοώ αν είσαι σίγουρη γι’ αυτό εδώ » της εξήγησα, δείχνοντας τη φούξια κορδέλα της μέλλουσας νύφης που φορούσε. «Για τον γάμο, τον Ρίτσαρντ…»