ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ 44 συνειδητοποιεί ότι αντιδρά σε ένα τραύμα του παρελθόντος. Το σώμα ξαναζεί κάτι σαν να συμβαίνει εκείνη τη στιγμή, επειδή η τραυματική ανάμνηση, που μπορεί να μην έχει κωδικοποιηθεί και αποθηκευτεί σωστά, δεν αντιμετωπίζεται από τον εγκέφαλο ως «δεδομένα» από το παρελθόν. Αυτό ισχύει ιδίως όταν τα τραύματα συνέβησαν, όταν αναπτυσσόταν ακόμα ο εγκέφαλος. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΟΛΟΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ; Δεν είμαι εδώ για να ανοίξω κάποια δημόσια συζήτηση για τον λόγο που η ιατρική κοινότητα βλέπει έτσι το ψυχικό τραύμα. Μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να ακούσουν ότι το τραύμα τους δεν πληροί τα κριτήρια, ώστε να αναγνωριστεί ως διαταραχή μετατραυματικού στρες. Όταν όμως χρησιμοποιούμε λανθασμένα τον όρο αυτό, τότε ενδεχομένως να υποτιμάμε το πρόβλημα εκείνων που πραγματικά υποφέρουν από την εξουθενωτική ασθένεια του μετατραυματικού στρες. Αλλά επειδή κάποιος δεν χαρακτήρισε ως τραυματικό κάτι που σας συνέβη, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είχε τραυματικές επιπτώσεις πάνω σας. Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός αλκοολικού γονιού. Αν ο αλκοολισμός αυτός συνοδευόταν και από λεκτική, σωματική και/ή σεξουαλική κακοποίηση, τότε πληρούνται τα κριτήρια για τη διάγνωση διαταραχής μετατραυματικού στρες. Αν όχι, τότε μπορεί να μη γίνει μια τέτοια διάγνωση. Ο κίνδυνος του να εξαρτιόμαστε από τον ιατρικό ορισμό του τραύματος αφαι-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=