Ποσοτικές και ποιοτικές μέθοδοι επαγγελματικής αξιολόγησης

32 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ νες διαβεβαιώσεις για την αξιοπιστία των μετρήσεων, διαφορετικά χάνουν οι ίδιοι την αξιοπιστία τους απέναντι στους πελάτες τους. Υπάρχουν διάφορα είδη αξιοπιστίας, τα οποία δίνουν διαφορετικές πληρο- φορίες 9 και επίσης διάφορα κριτήρια ελέγχου της εγκυρότητας 10 ενός εργαλείου μέτρησης. Ο σύμβουλος οφείλει να μελετά προσεκτικά τις οδηγίες που παρέχο- νται από τους κατασκευαστές του ψυχομετρικού εργαλείου που προτίθεται να χρησιμοποιήσει και να βεβαιώνεται για την εγκυρότητα και την αξιοπιστία του εργαλείου μέτρησης. Το όνομα του εργαλείου μέτρησης δεν πρέπει να παραπλα- νά τον σύμβουλο και να το θεωρεί ως ασφαλές κριτήριο του τι μετρά το εργαλείο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Anastasi (1982), «Τα ονόματα των τεστ είναι σύντομες, εξυπηρετικές επιγραφές που δίδονται για λόγους αναγνώρισης του εργαλείου. […] Το χαρακτηριστικό που μετριέται από ένα συγκεκριμένο τεστ μπορεί να οριστεί μόνο μέσω εξέτασης των αντικειμενικών πηγών πληροφοριών και των εμπειρικών λειτουργιών που χρησιμοποιούνται για την απόδειξη της εγκυρότητάς του» (σελ. 131). Οι σύμβουλοι πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τους ότι η εγκυρότητα και η αξιοπιστία είναι σχετικοί όροι και δεν υπάρχουν απολύτως έγκυρα ή αξιόπιστα 9 Διακρίνουμε διάφορα είδη αξιοπιστίας των τεστ, όπως την αξιοπιστία επαναληπτικών μετρήσεων, την αξιοπιστία εναλλακτικών ή ισοδύναμων τύπων, την αξιοπιστία των ημι- κλάστων, την αξιοπιστία εσωτερικής συνέπειας, την αξιοπιστία μεταξύ βαθμολογητών. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα είδη αξιοπιστίας βλέπε στα συγγράμματα: α) Anastasi, A. (1982). Psychological testing (5th edition). NY: Collier Macmillan. β) Muchinsky, P. M. (1990). Psychology applied to work (3rd edition). Pacific Grove, CA: Brooks/Cole. γ) Κάντας, Αρ. & Χατζή, Αλ. (1991). Ψυχολογία της εργασίας: Θεωρίες επαγγελματικής ανάπτυξης – Στοιχεία Συμβουλευτικής . Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. δ) Παρασκευόπουλος, Ι. Ν. (1993). Μεθοδολογία επιστημονικής έρευνας (τόμος 2). Αθήνα: αυτοέκδοση. ε) Αλεξόπουλος, Δ. Σ. (1998). Ψυχομετρία: Τόμος Α΄ – Σχεδιασμός και ανάλυση ερωτημάτων . Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. στ) Murphy, K. R., & Davidshofer, C. O. (1994). Psychological testing: Principles and applications . Englewood Cliff, NJ: Prentice Hall. Επίσης, στις πανεπιστημιακές σημειώ­ σεις: Μυλωνάς, Κ. Λ. (2007). Θεωρητικές έννοιες Μετρικής και Ψυχομετρίας: Σημειώσεις του μαθήματος Ψυχομετρία Ι (3η έκδοση). Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τομέας Ψυχολογίας. 10 Χρησιμοποιούνται συνήθως τρία κριτήρια ελέγχου της εγκυρότητας των ψυχομετρικών εργαλείων: η εγκυρότητα περιεχομένου, η εγκυρότητα σε σχέση με το κριτήριο και η εγκυ- ρότητα εννοιολογικής κατασκευής. Για περισσότερες πληροφορίες βλ. Thorndike, R. L., & Hagen, E. (1977). Measurement and Evaluation in Psychology and Education . NY: John Wiley and Sons. Επίσης στα συγγράμματα Anastasi, A. (1982), Muchinsky, P. M. (1990), Κάντας, Αρ. & Χατζή, Αλ. (1991), Παρασκευόπουλος, Ι. Ν. (1993) και Αλεξόπουλος, Δ. Σ. (1998) στην υπ’ αρ. 9 υποσημείωση και στις πανεπιστημιακές σημειώσεις: Μυλωνάς, Κ. Λ. (2007), επίσης στην υπ’ αρ. 9 υποσημείωση.