Ο ΤΟΜΑΣ ΜΑΝ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ 19 λώς απ’ τη γρίπη, το προσωπικό της οικογένειας, ο σκύλος και οι χειραποσκευές. «Επιτέλους, οι Μαν στο Τέγκερνζεε» κατέγραψε η γιαγιά Χέντβιχ Πρίνγκσχαϊμ στο ημερολόγιό της, κουνώντας το κεφάλι, «υπό απαράδεκτα ντροπιαστικές συνθήκες». Το ταξίδι με το τρένο, στη Β΄ θέση, αποδείχτηκε «σκέτη κόλαση»· ο Τόμας Μαν το φοβόταν έτσι κι αλλιώς, ήδη από πριν τον έπιανε φρίκη στην ιδέα ότι ίσως θα έπρεπε να υπομείνει όρθιος τη σχεδόν τρίωρη διαδρομή προς τους πρόποδες των βαυαρικών Άλπεων· αυτός που δεν άντεχε την παραμικρή αναστάτωση στην καθημερινότητά του. Άσε που το ταξίδι δεν τελείωσε στον σταθμό Τέγκερνζεε, είχε και συνέχεια: από εκεί πέρασαν με το μηχανοκίνητο σκάφος Quirinus στην απέναντι όχθη της λίμνης, με κατεύθυνση το Βίσζεε, στο μικρό χωριό Άμπβινκλ. Ο τελικός προορισμός ήταν ένα απομονωμένο σπίτι στις όχθες ενός κόλπου στη νοτιοδυτική πλευρά της λίμνης Ρίνγκζεε. Από την αποβάθρα του Άμπβινκλ απέχει ακόμα μια διαδρομή με βάρκα, με άμαξα ή με γρήγορο περπάτημα. Ας είναι. Επιτέλους έφτασαν. Στην εξοχή, για το καλοκαίρι. Και πού θα μπορούσε να είναι ωραιότερα απ’ ό,τι εδώ; «Είναι πράγματι ένα θεσπέσιο μέρος» γράφει ο Μαν ενθουσιασμένος λίγο μετά την άφιξή του στον εξ απορρήτων του, τον φιλόλογο Ερνστ Μπέρτραμ· «δεν έχω κανέναν λόγο να είμαι απογοητευμένος».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=