17 Πραγματικά ειδυλλιακό μέρος Ναι – ειδυλλιακό! Αυτό λαχταρούσε εκείνο το καλοκαίρι, αυτό είχε ανάγκη μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου. Του πολέμου των Γερμανών ενάντια στον κόσμο, του πολέμου ενάντια στον αδελφό, του πολέμου ενάντια στον εαυτό του τον ίδιο. Στο Τέγκερνζεε έφτασαν στις 15 Ιουλίου 1918. Όμως ήδη η αναχώρηση του Τόμας Μαν και των δικών του από το Μόναχο ήταν χαοτική, όπως πάντα· αναμενόμενη βέβαια, αν σκεφτεί κανείς το μέγεθος αυτού του νοικοκυριού – του νοικοκυριού ενός συγγραφέα: γονείς και πέντε παιδιά από δώδεκα ετών έως τριών μηνών, μία μαγείρισσα, μία οικιακή βοηθός και μία νταντά, ένας όχι και τόσο μικρός σκύλος, συν ένα βουνό αποσκευές – ασπρόρουχα, ρούχα, βιβλία. Μέσα «στη φούρια και την αναστάτωση της αναχώρησης», η Κάτια Μαν, όπως παρατήρησε η μητέρα της, η Χέντβιχ Πρίνγκσχαϊμ, στην αποχαιρετιστήρια επίσκεψη, είχε «χάσει σχεδόν τα μυαλά της». Κάποιο από τα πέντε παιδιά είναι πάντα άρρωστο· αυτή τη φορά ήταν η οχτάχρονη Μόνικα. Η επίμονη «ισπανική ασθένεια» –που πιθανόν να ήταν απλώς μια καλοκαι-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=