Ο πόλεμος της φωτιάς

25 Ο γιος του Βόνασου δεν ήξερε τι σημαίνει φό- βος, δεν αψηφούσε όμως και τη φρόνηση. Ανέβα- λε γι ’ αργότερα τη σύγκρουση. Ο Γκουν-ο-Ξερο- κόκαλος μίλησε και έκανε λόγια τις θολές σκέψεις του πλήθους: «Οι Ουλάμρ θέλουν να χαθούν απ ’ τον κόσμο; Λησμονούν πως οι εχθροί και τα νερά αφάνισαν τόσους και τόσους πολεμιστές; Ένας στους τέσ- σερις απόμεινε! Όσοι μπορούν να κρατήσουν πε- λέκι, δόρυ και ρόπαλο, πρέπει να επιζήσουν. Ο Ναόχ κι ο Άγκου είναι οι πιο δυνατοί ανάμεσα σε κείνους που κυνηγάνε στο δάσος και στη σαβάνα · αν ο ένας απ ’ αυτούς πεθάνει, οι Ουλάμρ θα ’ ναι πιο αποδυναμωμένοι απ ’ ό,τι αν χάνονταν τέσσε- ρις άλλοι… Η κόρη του Βάλτου θα υπηρετήσει όποιον μας φέρει πίσω τη Φωτιά · έτσι θέλει η ορ- δή να γίνει!» «Ας γίνει έτσι!» είπαν όλοι μαζί με τις τραχιές φωνές τους. Και οι γυναίκες, τόσο πολλές που προκαλούσαν φόβο, με τη συμπαγή τους δύναμη και τη σύμπνοιά τους φώναξαν όλες μαζί: «ΗΓκάμλα θ ’ ανήκει σ ’ όποιον φέρει τηΦωτιά!» Ο Άγκου σήκωσε τους μαλλιαρούς του ώμους. Απεχθανόταν το πλήθος, αλλά δεν ήθελε και να