Ο πόλεμος της φωτιάς

24 ζαν αλλόκοτα, ακόμα πιο αγριωποί, με σκόρπιες κοκκινωπές τούφες και μάτια που λαμπύριζαν σαν έλυτρα σκαραβαίων. Η σβελτάδα τους ήταν τόσο ανησυχητική όσο κι η δύναμή τους. Έτοιμοι και οι τρεις τους για φονικό, παρακο- λουθούσαν κάθε κίνηση του Ναόχ. Ένα μουρμου- ρητό υψώθηκε όμως ανάμεσα στους πολεμιστές. Ακόμα κι όσοι καταλόγιζαν στον Ναόχ έλλειψη σκληρότητας, δεν ήθελαν να τον δουν να χάνεται μετά τον αφανισμό τόσων Ουλάμρ, και μάλιστα τώρα που τους υποσχέθηκε πως θα έφερνε πίσω τη Φωτιά. Ήξεραν πως ήταν ικανός να επινοεί αμέτρητα τεχνάσματα, ακούραστος, επιδέξιος στην τέχνη να κρατάει ζωντανή και την πιο ισχνή σπίθα και να την κάνει να λάμπει μέσα απ ’ τις στάχτες: πολλοί πίστευαν στο τυχερό του. Η αλήθεια είναι πως και ο Άγκου διέθετε υπο- μονή και πανουργία, πράγματα που βοηθάνε τον άνθρωπο να φέρνει σε πέρας ό,τι αναλαμβάνει, και οι Ουλάμρ καταλάβαιναν βέβαια τα πλεονεκτήμα- τα μιας διπλής προσπάθειας για τη Φωτιά. Πετά- χτηκαν όλοι όρθιοι με φωνές και χειρονομίες · οι σύντροφοι τουΝαόχ, ενθαρρύνοντας την οχλοβοή, παρατάχτηκαν ταυτόχρονα έτσι που να είναι έτοι- μοι για τη μάχη.