Ο μυστικός κήπος

9 κός. «Φρικτά, κυρία Λένοξ. Έπρεπε να είχατε πάει στο βουνό πριν από δύο εβδομάδες». Η μεμ σαχίμπ έσφιγγε τα χέρια της από αγωνία. «Αχ, το ξέρω!» αναφώνησε. «Έμεινα μόνο και μό- νο για να πάω σ’ εκείνο το χαζό δείπνο. Τι ανόητη που ήμουν!» Εκείνη ακριβώς τη στιγμή από τα διαμερίσματα των υπηρετών ακούστηκε ένας τόσο δυνατός γοερός θρήνος, που η μητέρα της άρπαξε το μπράτσο του νεαρού άνδρα και η Μαίρη ανατρίχιασε από την κορυφή ως τα νύχια. Ο θρήνος γινόταν όλο και πιο άγριος και ξέφρενος. «Τι είναι; Τι είναι;» αναφώνη- σε πνιχτά η κυρία Λένοξ. «Κάποιος πέθανε» απάντησε ο αξιωματικός. «Δεν είπατε ότι εξαπλώθηκε και στους υπηρέτες σας». «Δεν το ήξερα!» φώναξε η μεμ σαχίμπ. «Ελάτε μαζί μου! Ελάτε μαζί μου!» συνέχισε, καθώς έκανε μεταβολή και μπήκε τρέχοντας στο σπίτι. Έπειτα από αυτό συνέβησαν απαίσια πράγματα και το πρωινό μυστήριο αποκαλύφθηκε στη Μαίρη. Η χολέρα είχε ξεσπάσει με την πιο φονική μορφή της και οι άνθρωποι πέθαιναν σαν μύγες. Η άγια της είχε αρρωστήσει το βράδυ και ο φρικτός θρήνος που αντηχούσε από τις καλύβες ήταν επειδή είχε μόλις ξεψυχήσει. Πριν φτάσει το επόμενο πρωί, άλλοι τρεις υπηρέτες ήταν νεκροί και ένα σωρό ακόμα το είχαν βάλει στα πόδια έντρομοι. Παντού επικρατού-