Ο μυστικός κήπος

12 κοίταξε κάτω, είδε ένα μικρό φιδάκι να γλιστράει και να την κοιτάει με μάτια σαν πετράδια. Δε φοβήθηκε, γιατί ήταν ένα μικρό άκακο πλάσμα που δεν μπο- ρούσε να της κάνει κακό και φαινόταν να βιάζεται να φύγει από το δωμάτιο. Γλίστρησε κάτω από την πόρτα καθώς η Μαίρη το παρακολουθούσε. «Πόσο παράξενα και ήσυχα είναι» είπε. «Είναι λες και δεν υπάρχει κανείς στο σπίτι εκτός από εμέ- να και το φίδι». Σχεδόν το αμέσως επόμενο λεπτό άκουσε βήμα- τα στον κήπο και έπειτα στη βεράντα. Ήταν ανδρι- κά βήματα. Άκουσε κάποιους άνδρες που μπήκαν στο σπίτι και άρχισαν να μιλάνε χαμηλόφωνα. Κα- νείς δε βγήκε να τους υποδεχθεί και ακουγόταν σαν να άνοιγαν πόρτες και να έψαχναν στα δωμάτια. «Τι ερημιά!» άκουσε τον έναν να λέει. «Και ήταν τόσο όμορφη εκείνη η καημένη γυναίκα! Υποθέτω και το παιδί. Άκουσα ότι υπήρχε παιδί, αν και δεν το είδε ποτέ κανείς». ΗΜαίρη στεκόταν στη μέση του δωματίου όταν άνοιξαν την πόρτα έπειτα από λίγα λεπτά. Ήταν ένα άσχημο, θυμωμένο παιδάκι και ήταν μουτρωμέ- νη γιατί είχε αρχίσει να πεινάει και ένιωθε ντροπια- στικά εγκαταλειμμένη. Ο πρώτος άνδρας που μπή- κε μέσα ήταν ένας μεγαλόσωμος αξιωματικός, τον οποίο είχε δει παλιότερα να μιλάει με τον πατέρα της. Φαινόταν κουρασμένος και προβληματισμένος,