8 Κλεμέντε διαθέτει αστική κομψότητα και για μήνες ολόκληρους είναι ασφυκτικά γεμάτο. Ο πολύχρωμος κεντρικός του δρόμος, με τα ξενοδοχεία και τα καταστήματα, κατηφορίζει ως τη θάλασσα και καταλήγει στη φαρδιά παραλία, γεμάτη πρόχειρα υπόστεγα, σημαιοστολισμένα κάστρα από άμμο και ηλιοκαμένα πλήθη, ένας θορυβώδης μηχανισμός διασκέδασης. Κι όμως, η ίδια η ακτογραμμή παραμένει παντού ευρύχωρη και φιλόξενη, με την ψιλή άμμο, τα δασύλλια από κουκουναριές και τα βουνά να εποπτεύουν από κοντά. Δεν είναι παράξενο λοιπόν που λίγο παραπέρα αναδείχθηκε ένας πιο ήσυχος ανταγωνιστής: το Τόρρε ντι Βένερε ‒ που, παρεμπιπτόντως, μάταια αναζητούν εδώ και καιρό τον πύργο που του έδωσε το όνομα.2 Υπήρξε παρακλάδι του μεγάλου γειτονικού θερέτρου και για κάποια χρόνια ειδυλλιακό καταφύγιο λίγων, τόπος για φίλους του στοιχείου που δεν είχε ακόμη μολυνθεί από την κοσμικότητα. Όπως όμως συμβαίνει με τέτοιους τόπους, η γαλήνη αναγκάστηκε προ πολλού να αποσυρθεί πιο πέρα, κατά μήκος της ακτής, προς τη μαρίνα Πετριέρα και ποιος ξέρει πού αλλού. Ο κόσμος αναζητά τη γαλήνη ‒ και ταυτόχρονα τη διώχνει, έτσι όπως ορμά επάνω της με γελοία λαχτάρα, πιστεύοντας πως μπορεί να ενωθεί
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=