12 λειμμα κι ερχόταν πάντα. Με το τσιγάρο στα χείλη, ο επιστάτης έβγαλε το ταπεράκι του απ’ την τσέπη. Ξετύλιξε το αλουμινόχαρτο, έκοψε το μπουρέκι στη μέση και μου έδωσε το μισό, που ήταν αχνιστό ακόμα. Η γυναίκα του ήξερε να το τυλίγει τέλεια. – Έτσι είναι ο κύκλος της ζωής, είπε ο επιστάτης. Εσύ δίνεις στο σκιουράκι, εγώ δίνω σε σένα. – Τι είναι ο κύκλος της ζωής; ρώτησα. – Φιλοσοφία, είπε ο επιστάτης. Εδώ είμαι επιστάτης, όπως βλέπεις. Αλλά στην πατρίδα μου ήμουν μέγας στοχαστής. Γύρισε το κεφάλι του και φύσηξε τον καπνό μακριά από μένα. – Αυτό είναι το καλό με το να είσαι μετανάστης, είπε. Μπορείς πάντα να λες ιστορίες για το τι ήσουν πίσω στην πατρίδα. – Και τι δηλαδή, λέτε ψέματα; ρώτησα. – Ποτέ, είπε. Ή μάλλον… στην πατρίδα μου ήμουν μέγας ψεύτης, από τους μεγαλύτερους της χώρας. Είχα κερδίσει και διαγωνισμό. Το Εθνικό Πρωτάθλημα Ψευταράδων. – Ουάου, είπα. – Να σου πω κάτι; είπε. Βλέπεις εκείνη την αφίσα;
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=