Ο δρόμος προς τα αστέρια

11 – Εδώ είσαι πάλι; είπε ο επιστάτης. Στάθηκε μπροστά στην αυλόπορτά του, έβγαλε το πακέτο με τα τσιγάρα του από την τσέπη. Κι εγώ στεκόμουν εκεί που στεκόμουν πάντα κι απάντησα όπως απαντούσα πάντα. – Ναι, είπα. – Το ξέρεις ότι δεν επιτρέπεται; είπε ο επιστάτης. Τότε του είπα αυτό που μου είχε μάθει ο μπαμπάς μου: – Οι κανόνες είναι για να παραβιάζονται. Χιόνιζε λίγο. Πίσω μας κάποιος φώναζε φτου και βγαίνω! Κι ο επιστάτης έσκυψε λίγο μπροστά κι άναψε τσιγάρο. Ύστερα συνεχίσαμε την κουβέντα μας. – Το ξέρετε ότι δεν επιτρέπεται; του είπα εγώ. – Οι κανόνες είναι για να παραβιάζονται, είπε ο επιστάτης. Τι έγινε, πάλι έδωσες όλο σου το φαγητό; Έγνεψα καταφατικά. Γιατί είχε έρθει πάλι το σκιουράκι, το μοναδικό σκιουράκι του Τέγιεν, το ομορφότερο, που ήξερε πότε ήταν το μεγάλο διά-

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=