NATSUO KIRINO 12 πάντα σε τέτοιες στιγμές, η Μασάκο άναψε τσιγάρο, αλλά απόψε κατάλαβε για πρώτη φορά ότι το έκανε απλώς για να σκεπάσει τη μυρωδιά του εργοστασίου. Το εργοστάσιο έτοιμων γευμάτων βρισκόταν στο κέντρο της περιοχής Μουσάσι-Μουραγιάμα, σ’ έναν δρόμο που το τέρμα του όριζε ο γκρίζος τοίχος μιας μεγάλης αυτοκινητοβιομηχανίας. Κατά τα άλλα, η περιοχή ήταν κυρίως χέρσα χωράφια κι ένα συγκρότημα από μικρά συνεργεία αυτοκινήτων. Το τοπίο ήταν επίπεδο και ο ουρανός ανοιχτός προς όλα τα σημεία του ορίζοντα. Το εργοστάσιο όπου δούλευε η Μασάκο ήταν το αμέσως επόμενο από ένα παλιότερο εργοστάσιο, εγκαταλειμμένο πια, και απείχε τρία λεπτά με τα πόδια από το πάρκινγκ, που δεν ήταν παρά ένα μεγάλο ισοπεδωμένο οικόπεδο. Oι θέσεις του πάρκινγκ ορίζονταν κάποτε με άσπρες γραμμές, που η σκόνη όμως τις είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό σχεδόν αόρατες. Τώρα τα αυτοκίνητα των υπαλλήλων ήταν παρκαρισμένα σε τυχαίες γωνίες σε όλη την έκταση. Ήταν ένα μέρος ερημικό, όπου κάλλιστα θα μπορούσε κάποιος να κρύβεται ανάμεσα στα χορτάρια ή πίσω από κανένα αυτοκίνητο δίχως κανείς να τον προσέξει. Γενικά, υπήρχε μια αόριστη αίσθηση απειλής και η Μασάκο κοίταξε νευρικά γύρω της καθώς κλείδωνε το αυτοκίνητο. Ξαφνικά άκουσε ήχο τροχών αυτοκινήτου και το ψηλό καλοκαιρινό χορτάρι που οριοθετούσε τον χώρο του πάρκινγκ φωτίστηκε στιγμιαία από την κίτρινη λάμψη δύο προβολέων. Ένα πράσινο Bολγκσβάγκεν Γκολφ καμπριολέ με κατεβασμένη την οροφή μπήκε στο πάρκινγκ και η στρουμπουλή συνάδελφός της, η Κουνίκο Τζονούτσι, τη χαιρέτησε με ένα νεύμα από τη θέση του οδηγού. «Συγγνώμη, άργησα» είπε καθώς έμπαινε στην κενή θέση δίπλα στο ξεθωριασμένο κόκκινο Κορόλα της Μασάκο. Oδηγούσε απρόσεχτα κι έκανε περισσότερο θόρυβο απ’ όσο χρειαζόταν τραβώντας το χειρόφρενο και κλείνοντας την πόρτα. Όλα επάνω της ήταν έντονα και φανταχτερά. Η Μασάκο έσβησε το τσιγάρο της με τη μύτη του αθλητικού παπουτσιού της.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=