Ομήρου Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά

11 Θυμώσανε, πεισμώσανε και πήραν στον λαιμό τους τόσες χιλιάδες Αχαιούς που δάγκασαν το χώμα και τους κατασπαράξανε οι σκύλοι και τα όρνια. Τόσες ψυχές αθάνατες γκρεμίστηκαν στον Άδη για έναν γυναικοκαβγά που ’καναν οι μεγάλοι: ο Αγαμέμνων ο Αρχηγός κι ο Μέγας Αχιλλέας. Δάχτυλος Δία βέβαια κρύβεται από πίσω μα την πληρώσαν οι θνητοί, όπως συμβαίνει πάντα. Όλα ξεκίνησαν λοιπόν τη μέρα που ο Χρύσης, ο ιερεύς του Απόλλωνα, έφθασε στα καράβια των Αχαιών κομίζοντας μάλαμα και χρυσάφι, σκήπτρο και στέφανα χρυσά του Απόλλωνα του ίδιου. Παρακαλώντας έκλαιγε και κλαίγοντας μιλούσε και τους μεγάλους αρχηγούς θερμά παρακαλούσε. ΧΡΥΣΗΣ: Εύχομαι και προσεύχομαι στους δώδεκα Θεούς μας να βάλουνε την πλάτη τους να πάρετε την Τροία και όλοι να γυρίσετε, άθικτοι στην πατρίδα.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=