Ομήρου Ιλιάδα του Μιχάλη Γκανά

17 Για σένα, τρισκατάρατε και λυσσασμένε σκύλε, ήρθαμε εδώ να σώσουμε των Ατρειδών το κύρος του Μενελάου το μέτωπο να καθαρίσει πάλι κι εσύ μας κοκορεύεσαι και κάνεις τον καμπόσο. Παίρνω τους Μυρμιδόνες μου και φεύγω για τη Φθία, αντί να πολεμώ σκληρά για να μαζεύεις πλούτη και ν’ απειλείς ότι θα ’ρθεις το γέρας μου να πάρεις. Έλα, λοιπόν, δοκίμασε το χέρι σου ν’ απλώσεις κι αν δεν σ’ το κόψω σύρριζα να μη με λεν Πηλείδη. ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑΣ: Γενναίος είσαι εκ γενετής, νταής εκ προμελέτης! Είναι κακός συνδυασμός, κουσούρι που σκοτώνει και σίγουρα αυτό που λες μπορεί και να το κάνεις. Καλύτερα και για τους δυο να σηκωθείς να φύγεις βάρος μάς είσαι αφόρητο μ’ αυτό το νταηλίκι. Τη μια μαλώνεις άδικα, την άλλη σαν παιδάκι που θέλει σώνει και καλά να γίνει το δικό του. Φύγε, λοιπόν, παλικαρά, μα φύγε όπως είσαι, τη Βρισηίδα ειδικά ούτε να την αγγίξεις. Σκοτίστηκε ο Αχιλλεύς τα μάτια του θολώσαν, πήγε να σύρει το σπαθί να σφάξει τον Ατρείδη αλλά κάτι τον άρπαξε, μια δύναμη θεόθεν, κι είδε γυρίζοντας αργά την Αθηνά Παλλάδα

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=