Οι Φύλακες των Χαμένων Πόλεων 7: Επικίνδυνες αναμνήσεις

30 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ Όλα τα βλέμματα στράφηκαν στον Σύμβουλο Μπρόντε, το γηραιότερο μέλος του Συμβουλίου – με τα μυτερά αυτιά να το αποδεικνύουν και το διαπεραστικό βλέμμα ξωτικού που μπορούσε να επιβάλει πόνο σε όποιον ήθελε με μία μόνο ματιά. Ο Άλβαρ ζάρωσε πισωπατώντας. «Όχι βέβαια. Απλώς… προσπαθώ να σας δείξω σε πόσο δύσκολη θέση βρίσκομαι. Απαριθμείτε συνεχώς τα κρίματά μου, μα εγώ δεν αισθάνομαι να έχω καμία σχέση μ’ αυτά. Όπως δεν αισθάνομαι να έχω καμία σχέση με κανέναν από την αίθουσα αυτή, παρόλο που μου λένε πως είστε οικογένειά μου». Κοίταξε πίσω του το δυσοίωνο πλήθος κι ύστερα το βλέμμα του στάθηκε στον Άλντεν και την Ντέλα. «Μακάρι να μπορούσα να σας θυμηθώ. Μακάρι να μπορούσα να θυμηθώ οτιδήποτε. Αφού όμως δεν μπορώ, το μόνο που έχω να πω είναι… εκείνος που έκανε τα φρικτά πράγματα για τα οποία με κατηγορείτε δεν είμαι εγώ. Ίσως ήμουν κάποτε. Κι αν είναι έτσι, τότε λυπάμαι πραγματικά. Σας ορκίζομαι όμως πως δεν είμαι πια αυτό το άτομο». «Ναι, καλά» μουρμούρισε ο Φιτζ αρκετά δυνατά, ώστε να αντηχήσουν τα λόγια του στους τοίχους. «Αντιλαμβάνομαι τον σκεπτικισμό σου» του είπε ο Σύμβουλος Έμερι. «Έχουμε κι εμείς τις αμφιβολίες μας». «Αφήστε με τότε να το αποδείξω!» ικέτεψε ο Άλβαρ. «Καταλαβαίνω ότι έχω ελάχιστες πιθανότητες να αποκτήσω ξανά την ελευθερία μου. Αν όμως αποφασίζατε να μου τη χαρίσετε…» «Θα θέταμε σε κίνδυνο τις ζωές όλων των κατοίκων των Χαμένων Πόλεων» συμπλήρωσε την πρόταση ο Σύμβουλος Έμερι αντί για εκείνον. «Είτε θυμάσαι το παρελθόν σου είτε όχι, ο σύνδεσμός σου με τους Αθέατους αποτελεί απειλή που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε». Οι ώμοι του Άλβαρ κύρτωσαν.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=