Οι Φύλακες των Χαμένων Πόλεων 7: Επικίνδυνες αναμνήσεις

29 ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ έβλεπε τώρα τον λιπόσαρκο, ταλαιπωρημένο εαυτό του. Σχεδόν δε φαινόταν κάτω από τον φαρδύ γκρίζο μανδύα, ενώ λιγδερές τούφες από τα σκούρα μαλλιά του κρέμονταν πάνω από τα ανοιχτογάλανα μάτια του. Το χειρότερο απ’ όλα όμως ήταν οι κόκκινες καμπυλωτές πληγές που αμαύρωναν το πρόσωπό του. «Το Συμβούλιο θα πρέπει να κάνει σωστά τη δουλειά του, το καλό που του θέλω» ψιθύρισε ο Φιτζ καθώς ανυψωνόταν η πλατφόρμα για να φέρει τον Άλβαρ στο ύψος των Συμβούλων. «Δήλωσε το όνομά σου για τα πρακτικά» διέταξε ο Σύμβουλος Έμερι. Ο Άλβαρ υποκλίθηκε αδύναμα και κατέβασε την κουκούλα. «Μου είπαν ότι λέγομαι Άλβαρ Σόρεν Βάκερ». «Ακούγεσαι σαν να μην πιστεύεις ότι ισχύει» παρατήρησε ο Έμερι. «Δεν ξέρω τι πιστεύω» του είπε ο Άλβαρ. «Όπως σας λέω εδώ και τόσον καιρό, δε θυμάμαι το παρελθόν μου». Ο Φιτζ πήρε το χέρι της Σόφι στο δικό του όταν ο Σύμβουλος Έμερι έκλεισε τα μάτια. Ως εκπρόσωπος του Συμβουλίου, δουλειά του ήταν να μεσολαβεί τηλεπαθητικά για να φροντίζει να παρουσιάζουν οι Σύμβουλοι ενιαίο μέτωπο στο ακροατήριο. Πέρασαν αρκετά, ατέλειωτα δευτερόλεπτα, στο καθένα από τα οποία το χαμόγελο της Ρο πλάταινε, μέχρι να ρωτήσει ο Έμερι τον Άλβαρ: «Καταλαβαίνεις γιατί βρίσκεσαι σήμερα μπροστά μας;». Ο Άλβαρ έκανε άλλη μια υπόκλιση. «Καταλαβαίνω ότι έχουν απαγγελθεί εναντίον μου ορισμένες κατηγορίες. Δεν έχω όμως κάποιον τρόπο να τις εξακριβώσω». «Υπονοείς ότι είμαστε ψεύτες;» είπε απότομα μία ψυχρή φωνή.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=