Οι Φύλακες των Χαμένων Πόλεων 7: Επικίνδυνες αναμνήσεις

22 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ Ο Κίφι χαμογέλασε αυτάρεσκα. «Σιγά το πράμα. Θα ήμουν φοβερός με κείνη τη μεταλλική πάνα. Εγώ όμως λέω ότι η ακρόαση θα τελειώσει σε μία ώρα. Κι αν έχω δίκιο, από εδώ και πέρα θα με αποκαλείς λόρδο Λεβεντομάλλη». Η Σόφι κούνησε το κεφάλι. «Είστε απαίσιοι εσείς οι δυο». «Γι’ αυτό μας αγαπάς!» Ο Κίφι πέρασε το χέρι στους ώμους της. «Εγώ λέω να μπεις κι εσύ στο στοίχημα, Φόστερ. Είμαι σίγουρος ότι μπορεί να κατεβάσει πολύ εξευτελιστικές ιδέες το ύπουλο μυαλό σου για να μας τιμωρήσει, έτσι και κάνουμε λάθος». Ήταν πολύ πιθανό. Δεν υπήρχε όμως περίπτωση να το διακινδυνέψει και να χρειαστεί να βάλει μεταλλικό θώρακα στο Φόξφαϊρ. Αυτός που φορούσε η Ρο έμοιαζε με μεσαιωνικό κορσέ συνδυασμένο με μεταλλικό μπικίνι με καρφιά. «Με τίποτα» του είπε. Ο Κίφι στέναξε δραματικά. «Καλάαααα. Δε σε κατηγορώ μάλλον, αφού σου χρωστάω ήδη μία χάρη. Έχεις σκεφτεί καθόλου ποια θα είναι η τιμωρία μου, με την ευκαιρία; Μη νομίζεις ότι δεν πρόσεξα πόσο το καθυστερείς». «Δεν το καθυστερώ» επέμεινε η Σόφι. «Απλώς… δεν ξέρω τι θέλω». «Ναι, το ξέρω». Ο πειραχτικός τόνος χάθηκε από τη φωνή του και τη θέση του πήρε κάτι που έκανε τη Σόφι να νιώσει έντονα πόσο κοντά έστεκαν ο ένας στον άλλο. «Πάρε τον χρόνο σου» της είπε σχεδόν ψιθυριστά. «Μόνο… πες το μου όταν καταλάβεις. Γιατί εγώ…» Οι πόρτες της αίθουσας άνοιξαν ξαφνικά, κόβοντας τη φράση του στη μέση. «Α, ωραία. Αρχίζει η παρέλαση των ξωτικών» μουρμούρισε η Ρο.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=