19 ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Εκείνος ένευσε καταφατικά και έκανε ένα βήμα πίσω, περνώντας το χέρι από το πρόσωπό του. «Ναι… όλο αυτό είναι περίεργο. Όμως, επειδή δε θυμάται ο Άλβαρ ό,τι ανατριχιαστικό έχει κάνει, δε σημαίνει κι ότι δεν έγινε». «Σωστό κι αυτό». Η Σόφι ήξερε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο για τι ήταν ικανός ο Άλβαρ. Κι όμως… τις ελάχιστες φορές που τον είχε δει από τότε που έχασε τη μνήμη του, της είχε φανεί διαφορετικός. Δεν έδειχνε ύπουλος, αλαζονικός, ούτε καν οργισμένος. Έδειχνε τρομοκρατημένος. Και απελπισμένος. Και ικέτευε συνεχώς τους πάντες να καταλάβουν ότι δεν ήταν αυτός που νόμιζαν πως είναι. «Θα μπορούσε να ξαναβρεί τη μνήμη του» της θύμισε ο Κίφι. «Το ότι δεν έχουμε βρει ακόμη το σωστό έναυσμα δε σημαίνει ότι δεν έχουν φροντίσει οι Αθέατοι να υπάρχει». Αυτός ήταν άλλος ένας λόγος που η Σόφι ήθελε να σκαλίσει το μυαλό του Φίνταν. Είχαν πάρει τον Άλβαρ μήνες πριν συλλάβουν τον Φίνταν· δεν μπορεί να μην ήξερε, λοιπόν, γιατί είχε καταλήξει ο Άλβαρ σε κείνο το κελί. Αφού όμως το Συμβούλιο δε συνεργαζόταν, η Σόφι είχε πείσει τον κύριο Φορκλ να πάει τον Άλβαρ σε μέρη από το παρελθόν του, όπως το διαμέρισμα όπου έμενε και τα κατεστραμμένα κρησφύγετα των Αθέατων που είχαν βρει. Επί ολόκληρες μέρες εξέθεταν τον Άλβαρ σε τυχαίες εικόνες, ήχους, μυρωδιές –ακόμα και γεύσεις–, προσπαθώντας να ξυπνήσουν οποιαδήποτε υπόνοια αναγνώρισης. Τίποτε από όλα αυτά δεν είχε ανασύρει την παραμικρή ανάμνηση. Και η Σόφι είχε αρχίσει να πιστεύει πως τίποτα δε θα το κατάφερνε ποτέ.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=