Οι Φύλακες των Χαμένων Πόλεων 7: Επικίνδυνες αναμνήσεις

18 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ τον παλιό Πομπό του Κίφι, που είχε τροποποιήσει κρυφά η μητέρα του για να έρχεται σε επαφή μαζί της. Ωστόσο, η λαίδη Γκιζέλα ή τους αγνοούσε ή είχε αποκόψει τη σύνδεση. Και ο Μαύρος Κύκνος είχε κατασχέσει τη συσκευή, για την περίπτωση που τη χρησιμοποιούσε κάποιος για να τους παρακολουθεί. Ο Κίφι χαμογέλασε. «Είσαι τόσο αξιολάτρευτη όταν ανησυχείς. Σου το έχω πει, έτσι δεν είναι;» Η Σόφι του χάρισε το πιο άγριο βλέμμα της και το χαμόγελό του έγινε ακόμα πιο πλατύ. Πήγε κοντά της και έπιασε τα χέρια της. «Άσε να περάσει τούτη η μέρα, εντάξει; Μετά θα πάψουν να ασχολούνται με τον Άλβαρ και θα μπορέσουμε να συγκεντρωθούμε». «Ναι. Μάλλον». «Χμμ». Πέρασε τον αντίχειρά του από μια στάλα δέρμα που ξεχώριζε ανάμεσα από το γάντι και την άκρη του κεντητού μανικιού της. «Υπάρχει και κάτι άλλο που δε λες όμως. Το νιώθω». Όντως υπήρχε. Το άλλο πράγμα που προσπαθούσε να μην αναφέρει, αφού ήταν σχεδόν σίγουρη πως ήξερε τι θα έλεγαν οι φίλοι της. «Έλα τώρα, Φόστερ. Σε μένα μιλάς. Ξέρεις ότι μπορείς να μ’ εμπιστευτείς. Και γνωρίζεις ήδη τα χειρότερα μυστικά μου, οπότε…» Η ειλικρίνεια στα μάτια του ήταν αυτό που την έκανε να κοιτάξει πάλι πίσω της για να βεβαιωθεί ότι ο χώρος ήταν ακόμη άδειος πριν ψιθυρίσει: «Πιστεύεις ότι είναι περίεργο να τιμωρείς κάποιον για εγκλήματα που δε θυμάται ότι έκανε;». «Περίεργο;» ρώτησε ο Κίφι. «Ή λάθος;» «Και τα δύο μάλλον».

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=