9 Αναλάβετε να προσέχετε τον Ρόμπερτ μας σαν να ήταν δικό σας παιδί. Κι όταν αυτό καταστεί δυνατόν, θα επιστρέψουμε να τον πάρουμε. Σας ευχαριστούμε εκ βαθέων, Νόρμα και Βάσκο Κορνέτο Το πρόσωπο του Χένρι είχε γίνει ακόμα πιο χλωμό από ό,τι συνήθως. Χαμογέλασε στη γυναίκα του φοβισμένος. «Μας εμπιστεύτηκαν το παιδί τους». Το πρόσωπο της Οφηλίας έλαμψε. «Ένα μωρό. Για μας! Χένρι, μετά από τόσο καιρό, επιτέλους θα γίνουμε γονείς». «Ποτέ μου δεν περίμενα κάτι τέτοιο, αγαπητή μου» απάντησε ο Χένρι με βραχνή φωνή και κράτησε το χέρι της Οφηλίας. «Παιδί ανθρώπων; Και σκέφτεστε να το κρατήσετε;» ρώτησε αγανακτισμένος ο σερ Βίλμινγκτον. «Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;» Οι βρόμικες πάνες και τα κλάματα – μέρα και νύχτα χωρίς διάκριση! Πιστέψτε με, σας μιλάω εκ πείρας». Έριξε μια ματιά όλο νόημα στον γιο του. «Εγώ είμαι εντελώς κατ…» «Πρόσεχε τι θα πεις, Άρθουρ» τον έκοψε η Οφηλία. Ο σερ Βίλμινγκτον άνοιξε το στόμα και ετοιμάστηκε να ελευθερώσει τον χείμαρρο από λόγια που είχαν σταθεί στη γλώσσα του, όταν άκουσε μια φωνούλα από το εσωτερικό της καλαθούνας. Το βλέμμα του συνάντησε τα μάτια του μωρού. Όταν ξανασήκωσε τα μάτια, η Οφηλία τον κοιτούσε περιμένοντας. Ύψωσε ερωτηματικά τα φρύδια της. Ο σερ Βίλμινγκτον αναστέναξε. Ο μικρός ήταν πραγματικά
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=