13 Αυτό λέω κι εγώ! «Το μόνο που κάνει δουλειά είναι αυτό το μαύρο ηφαιστειακό πέτρωμα». Χάιδεψε τη μαύρη σφαίρα της με στοργή. «Αλλά το μυστικό του οψιδιανού προφανώς θα το πάρω μαζί μου στον τάφο». «Ήδη το έχεις πάρει» της υπενθύμισε ο παππούς, που έτυχε να περνάει έξω από την πόρτα εκείνη τη στιγμή. Η μαμά τον αγνόησε και γύρισε να με κοιτάξει. «Λοιπόν, για να δούμε τι σου επιφυλάσσει η σημερινή μέρα…» Έριξα ανυπόμονα το βάρος μου από το ένα πόδι στο άλλο. «Μαμά, ειλικρινά πρέπει να φύγω!» «Τώρα, καλέ μου, τώρα». Η μαμά έσκυψε πάνω από τη μαύρη σφαίρα και διέτρεξε με το δάχτυλο την επιφάνειά της. Αμέσως η σφαίρα έλαμψε κόκκινη σαν πυρωμένο κάρβουνο που το φυσάει ο αέρας. «Χμμμ» είπε η μαμά συνοφρυωμένη. Η σφαίρα έλαμψε πάλι, αυτή τη φορά όμως το χρώμα της ήταν πιο σκούρο και έμοιαζε περισσότερο με αίμα. Και αυτό δεν ήταν καθόλου καλό σημάδι. Εκείνη τη στιγμή ο Λορέντζο πέρασε μέσα από τον τοίχο και μπήκε στο δωμάτιο. «Αχ, πάλι προφητεύεις, θεία Οφηλία! Να βοηθήσω κι εγώ; Σε παρακαλώ!!». Το στρογγυλό του πρόσωπο έλαμπε από ενθουσιασμό. «Ωραία, οπότε εμένα δε με χρειάζεστε άλλο». Άρπαξα την τσάντα μου και πήγα προς την πόρτα, ενώ ο Λορέντζο έτριβε τα χέρια του με ανυπομονησία.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=