Νύχτες με την Κάλλη

9 ΤΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑ στο μεγαλύτερο από τα τρία σουπερμάρκετ της συνοικίας να γλιστράει εκεί μπροστά μου στον διάδρομο με τα απορρυπαντικά πλυντηρίου, να προσπερνάει το τμήμα με τα υγρά πιάτων και τα διάφορα άλλα καθαριστικά και να στέκεται στα ράφια με τις γατοτροφές. Την παρακολούθησα να ανασηκώνει τα γυαλιά ηλίου για να διαβάσει τις ετικέτες στις κονσέρβες με τις φάτσες των γάτων, να γεμίζει σχεδόν το άδειο μέχρι τότε καλάθι της και να κατευθύνεται στα ταμεία για να πληρώσει και να φύγει. Μ’ ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο που θα της προστάτευε την επιδερμίδα από την υπεριώδη ακτινοβολία του αυγουστιάτικου ήλιου, μ’ ένα φουστάνι γεμάτο κίτρινα και ροζ μοβ ανθάκια, δεμένο στη μέση με μια εξεζητημένη, άσπρη και πολύ φαρδιά ζώνη, και μ’ ένα χαμόγελο συγκατάβασης για τους υπόλοιπους στην ουρά και τα κοινά και αδιάφορα ψώνια μας.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=