Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία Α΄ Λυκείου
KΡΙΤΗΡΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ NΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | A΄ ΛΥΚΕΙΟΥ 347 [4] Τα νεανικά ιδιώματα, παράλληλα, αντλούν για την έκφραση των ποικίλων όψεων της νεα- νικής ταυτότητας νοηματικούς και υφολογικούς πόρους από άλλες κοινωνικές ποικιλίες της ίδιας γλώσσας ή των άλλων γλωσσών (κυρίως της αγγλικής), καθώς δεν δρουν αποκομμένα από το κοινωνικοπολιτισμικό γίγνεσθαι. Έτσι, λοιπόν, διαμορφώνεται, επί της ουσίας, ένα νεανικό «υφο- λογικό σύμπλεγμα» στο οποίο εντάσσονται στοιχεία τα οποία έχουν ιδεολογικά «εγγραφεί» στη συνείδηση του κοινωνικού συνόλου ως ανήκοντα σε διάφορες κοινωνικές ποικιλίες (π.χ. «γλώσσα της πιάτσας») αλλά και ειδικά λεξιλόγια (π.χ. «γλώσσα των νέων τεχνολογιών») της ίδιας γλώσσας. Ως εκ τούτου, η σύνδεσή τους με συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και πρακτικές αξιοποιείται από τους νέους προκειμένου να επισημάνουν τα χαρακτηριστικά εκείνα της νεανικής ταυτότητας που επιθυμούν να προβάλουν (π.χ. αρρενωπότητα/ αρσενικότητα, ενασχόληση με τις νέες τεχνολογίες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.ά.). ΚΕΙΜΕΝΟ 2: David Sedaris, Εγκώ μιλήσει καλά κάποια μέρα Ο Ντέιβιντ Σεντάρις γεννήθηκε το 1957 από Έλληνα πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και ζει στην Αγγλία. Είναι θεατρικός συγγραφέας, χιουμορίστας και ηθοποιός, τακτικός σχολιαστής στο National Public Radio και τακτικός συνεργάτης του περιοδικού The New Yorker και του BBC Radio. Το χιούμορ του, πολλές φορές αυτοσαρ- καστικό, αναφέρεται σε θέματα όπως η μικροαστική του ανατροφή στη Βόρεια Καρολίνα, οι ελληνικές ρίζες, το σχολείο κ.ά. Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από το πρώτο κεφάλαιο. Πάνω τους Καρολίνα Η πράκτορας ήρθε για μένα την ώρα του μαθήματος της Γεωγραφίας. Μπήκε στην αίθουσα και ένευ- σε στη δασκάλα της πέμπτης δημοτικού, που στεκόταν κοιτάζοντας συνοφρυωμένη έναν χάρτη της Ευρώπης. Αυτό που θα με διαολίζει αργότερα ήταν πως όλα αυτά ήταν προσχεδιασμένα. Η σύλληψή μου είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις 2:30 ακριβώς, το απόγευμα της Πέμπτης. Η πράκτορας θα φορούσε ένα σακάκι σκατουλί χρώματος πάνω από ένα κόκκινο ζιβάγκο, και χαμηλά τακούνια για την περίπτωση που, είπε, αυτός δοκίμαζε να το σκάσει. «Ντέιβιντ» είπε η δασκάλα, «αυτή είναι η δις Σάμσον και πρέπει να πας μαζί της τώρα». Δεν είχαν φωνάξει κανέναν άλλο, οπότε γιατί εμένα; Διέτρεξα νοερά μία λίστα με τα πιο πρόσφατα ατοπήματά μου, προσπαθώντας να βρω για ποιο απ’ όλα καταδικαζόμουν. Είχα βάλει φωτιά σε ένα αποκριάτικο κοστούμι που υποτίθεται πως ήτανε άφλεκτο, είχα κλέψει μια τσιμπίδα μπάρμπεκιου από έναν αφύλακτο κήπο, είχα παραλλάξει τη λέξη κατά στη λίστα με τους κανονισμούς που ήταν τοιχοκολλημένη στην πόρτα του γυμναστηρίου. Ούτε για μια στιγμή δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί να ήμουν αθώος. «Ίσως είναι καλύτερα να πάρεις τα βιβλία σου μαζί» είπε η δασκάλα. «Και το μπουφάν σου. Πιθανότατα δεν θα έχεις γυρίσει μέχρι να τελειώσει η ώρα».
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=