ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΞΙΧΝΙΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΝΟ; 23 «Από πού ακριβώς έπεσε;» Η Δρ Γουός βγαίνει απ’ την άσπρη σκηνή και δείχνει προς ένα μπαλκόνι στον τέταρτο όροφο με πέτρινα κάγκελα. Σε κάθε δωμάτιο του τελευταίου ορόφου υπάρχει ένα πανομοιότυπο μπαλκόνι και καθώς τώρα κοιτάζεις ψηλά, παρατηρείς πως αυτοί οι τοίχοι της πίσω πλευράς είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εκείνους της πρόσοψης. Οι πέτρες είναι σπασμένες στις γωνίες τους, τα γκαργκόιλ έχουν ραγισμένα πρόσωπα και σώματα, και αρκετά μπαλκόνια έχουν κάγκελα που έχουν σπάσει ή αφαιρεθεί. Η Έπαυλη Φίντσκοτ έχει αναμφίβολα ζήσει και καλύτερες εποχές. «Η Σήμανση έχει ήδη εξετάσει το δωμάτιο που συνδέεται με το συγκεκριμένο μπαλκόνι» συνεχίζει η γιατρός «οπότε, έχετε το ελεύθερο να μπείτε. Είναι λίγο παράξενο, καθώς υποτίθεται ότι ήταν μόνο για το προσωπικό και ήταν κλειδωμένο. Ελπίζω να μη φοβάστε τα ύψη, επιθεωρητά». «Θα τα καταφέρω. Ώρα θανάτου;» «Πριν από τις δέκα και σαράντα πέντε το πρωί. Τότε ήταν που τον βρήκε ο διευθυντής και κάλεσε την Άμεση Δράση. Αποκεί και πέρα, δύσκολο να βγάλω συμπέρασμα προς το παρόν. Αρκετά φρέσκο, πάντως». «Άρα μένει μόνο μία ερώτηση: πόσο σίγουρη είσαι ότι δεν ήταν ατύχημα;» Η Δρ Γουός σου ρίχνει μια ματιά πάνω απ’ τα γυαλιά της. «Οι πιρούνες του κήπου δεν είναι στιλέτα, επιθεωρητά. Για να καρφώσεις κάποιον μ’ ένα τέτοιο απαιτείται μια σκόπιμη, δυνατή κίνηση. Είμαι σίγουρη για την εκτίμησή μου». Με τα χέρια στη μέση, η αρχιφύλακας ΜακΆνταμ εξετάζει το αποκρουστικό θέαμα και κουνάει το κεφάλι της. «Ναι, είναι σίγουρο ότι ψάχνουμε κάποιον σαλεμένο. Σε μερικές χώρες, ξέρετε, θα έστελναν όποιον το έκανε αυτό στην ηλεκτρική καρέκλα». «Ευτυχώς, εδώ όχι πια, αρχιφύλακα» απαντάς. «Και στα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=