Μπαουμγκάρτνερ

P A U L A U S T E R 32 κνύεται μαρτύριο, όπως και η πράξη του να κινήσει προς τα εμπρός το δεξί του πόδι, ειδικά όταν πατάει τη δεξιά του πατούσα στο πάτωμα. Μουγκρίζει από τον πόνο και αυτό βοηθάει λίγο, αλλά όχι πολύ, και, ενώ το να διασχίσει το δωμάτιο χοροπηδώντας στο αριστερό του πόδι θα ήταν η ιδανική λύση, φοβάται ότι θα έχανε την ισορροπία του και θα έπεφτε, έστω κι αν κάποτε θεωρούνταν εξαιρετικός αθλητής, ένας από τους καλύτερους στο σχολείο του όταν ήταν μικρός, όμως αυτό ήταν πριν από πάρα πολύ καιρό, μια ολόκληρη ζωή πριν, αν κάτσεις και σκεφτείς πόσο πολ- λά χρόνια έχουν περάσει από τότε, και οΜπαουμγκάρτνερ καταλαβαίνει πόσο ανόητο θα ήταν ακόμα και να σκεφτεί να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο, παρότι κάποτε ήταν ικανός να πιάνει το αριστερό του πόδι με το δεξί του χέρι και να πη- δάει με το δεξί του πόδι πάνω από το αριστερό του πόδι χωρίς να αφήνει το αριστερό του πόδι από το δεξί του χέρι. Ήταν ένα κατόρθωμα που ενέπνεε δέος στους φίλους του και έκανε τα κορίτσια να μένουν με το στόμα ανοιχτό, διό- τι εκείνος ήταν το μόνο άτομο που μπορούσε να εκτελέσει εκείνο το παράξενο, χαζό ακροβατικό, αυτό όμως συνέβαι- νε τότε και τούτο εδώ συμβαίνει τώρα, λέει από μέσα του, και τώρα δεν έχει άλλη επιλογή παρά να προχωρήσει κου- τσαίνοντας και μουγκρίζοντας ως την κουζίνα με αργά, προσεκτικά βήματα και να προσεύχεται ότι δεν θα καταρ- ρεύσει προτού φτάσει εκεί. Σχεδόν καταρρέει, αλλά δεν καταρρέει, σχεδόν δεν τα καταφέρνει, αλλά τα καταφέρνει, και με το που περνάει τη γραμμή του τερματισμού είναι τόσο εξαντλημένος από