CALEB AZUMAH NELSON 18 χρόνο, μέχρι που να γίνει αγνώριστος, μέχρι που κάθε δευτερόλεπτο να είναι μια αιωνιότητα από μόνο του. Ενώ το «Buy Out Da Bar» του Τσαρμζ παίζει άλλη μία φορά, αυτή η πράξη μια νοσταλγία από μόνη της, μια προσευχή από μόνη της, κι ενώ θέλεις να είσαι το άτομο που ήσουν πριν από λίγο, σκέφτομαι, μακάρι να μπορούσαμε να ήμασταν πάντα τόσο ανοιχτοί, με τρυφερές κινήσεις, ώμο με ώμο, καρδιά με καρδιά, energy energy, gimme that energy, energy.2 Νοσταλγούμε ήδη το χτες, και πολύ σύντομα η Αντελάιν παίζει γκράιμ από τη θέση του dj. «Too Many Man», «I Spy», «21 Seconds». Το «Pow!»3 αρχίζει να παίζει, μια μπότα ξεκινάει, ξαφνικά και με σιγουριά. Ακολουθεί μια πυκνή μπασογραμμή, που φτάνει στην καρδιά των πραγμάτων. Απόκοσμες συγχορδίες αντηχούν σε όλο τον κήπο. Προτού τελειώσει η εισαγωγή, ο Ρέιμοντ βρίσκεται ως διά μαγείας δίπλα μου, ζητώντας να ξαναμπεί το τραγούδι. Δεν έχω αρκετό χρόνο να του πω αυτό που θέλω πριν το τραγούδι ξαναρχίσει, η εισαγωγή γυμνή, χωρίς λόγια, μας κάνει χώρο. Η πίστα αδειάζει, γυμνή, χωρίς σώματα, ένας κύκλος σχηματίζεται γύρω μας, κάτι κυριεύει τον Ρέιμοντ και μένα καθώς σπρώχνουμε τα όριά του προς κάθε γωνιά του κήπου. Άκου, προσπαθώ να σου πω τι σημαίνει να βρίσκεσαι στη μέση ενός μόσπιτ: Ένας
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=