ΤΟ ΦΡΟΎΡΙΟ ΤΟΥ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΜΟΎ 19 του, ο Χάλντεμαν κατήγγειλε την εχθρική διεθνή στάση απέναντι στο απαρτχάιντ ως απόδειξη της εβραϊκής «συνωμοσίας για την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας δικτατορίας».17 Όμως, η Νότια Αφρική δεν ήταν απλώς ένα ρατσιστικό κράτος. Ήταν επίσης εκσυγχρονιζόμενο. Το απαρτχάιντ, ισχυρίστηκε ο Νοτιοαφρικανός διανοούμενος Γ. Α. Ντε Κλερκ, ήταν «μια απόπειρα να αναδιατάξουμε την κοινωνία σύμφωνα με το απόλυτο όραμα μιας κοινωνικο-πολιτικής ιδέας».18 Το καθεστώς, όπως μας θυμίζουν οι ιστορικοί Πολ Έντουαρντς και Γκαμπριέλ Χεχτ, εφάρμοσε ένα «τεχνο-πολιτικό πρόγραμμα» που απαιτούσε την αφοσίωση εκείνων που συμφωνούσαν με τον πρωταρχικό κανόνα του: τη δόμηση μιας ουτοπίας βασισμένης στον φυλετικό διαχωρισμό.19 Οι αρχιτέκτονες του απαρτχάιντ αντιλαμβάνονταν εαυτούς ως φουτουριστές. Ασπάζονταν την τεχνολογία, ελπίζοντας ότι θα τους βοηθούσε να εγκαθιδρύσουν φυλετικές διακρίσεις μόνιμης και παλιομοδίτικης φύσεως. Άντλησαν υποστήριξη από διεθνείς κολοσσούς όπως η IBM, η Ford και η Toyota, που τους πούλησαν τεχνολογίες για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους. Χρησιμοποίησαν υπολογιστές για να μετρούν, να επιτηρούν και να ανακατανέμουν τους μαύρους εργάτες· κατασκεύασαν εργοστάσια παραγωγής αυτοκινήτων για να ενισχύσουν την εγχώρια βιομηχανία· και τα πυρηνικά όπλα προστάτευσαν με τον πλέον απόλυτο τρόπο το καθεστώς από τους εχθρούς του. Ο πρώτος ηγέτης της Σιγκαπούρης, ο Λι Κουάν Γιου, είχε παρομοιάσει τη χώρα του με μια γαρίδα: δηλητηριώδης για τα αρπακτικά που την κυνηγούσαν.20 Έχοντας να αντιμετωπίσει τους δίδυμους κινδύνους του rooi gevaar (της κόκκινης απειλής) και του swart gevaar (της μαύρης απειλής) –δηλαδή του κομμουνισμού και του μαύρου εθνικισμού–, η Νότια Αφρική ακολούθησε κι εκείνη το ίδιο μονοπάτι με τη Σιγκαπούρη. Ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσει το καθεστώς την επιβίωσή του ήταν να υιοθετήσει μοντέρνες πολιτικές και τεχνολογίες. Αν και πολλοί τη θεώρησαν κατάλοιπο του παρελθόντος, από κάποιες πλευρές η Νότια Αφρική αποτέλεσε πρόδρομο της σημερινής εποχής – όπως άλλωστε και το Ισραήλ, με το οποίο συνεργάστηκε στενά. Το μοντέλο του στρατιωτικοποιημένου, εκσυγχρονιστικού απομονωτισμού που
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=