ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ 11 «Δώσ’ μου μια κατσαρόλα» του λέω. Όταν με πήγε στην κουζίνα, αποδείχτηκε ότι ήξερα τέλεια πώς φτιάχνεται αυτή η σούπα. Παίρνεις κινέζικα μακριά φασόλια, γλυκοπατάτα, κολοκύθα, κολοκυθάκια, πεπόνι, ανανά, σκόρδο, κρέας –κοτόπουλο ή βοδινό– και αυγά. Δύο ή τρία. Μπορείς επίσης να προσθέσεις ντομάτα, ακόμα και ρίζα λωτού. Πρώτα βράζεις το κοτόπουλο, μετά προσθέτεις ζάχαρη, αλάτι κι όλα τα λαχανικά. Δεν θα σου πω, δυστυχώς, πόση ώρα πρέπει να τα βράζεις, γιατί στη ζούγκλα δεν είχαμε ρολόγια κι όλα τα έφτιαχνα με τη διαίσθησή μου. Νομίζω, περίπου μισή ώρα. Στο τέλος μπορείς να προσθέσεις και λίγη ρίζα ταμάρινδου. Ήξερα επίσης να φτιάχνω σαλάτα με παπάγια. Κόβεις την παπάγια σε μικρά κομμάτια, προσθέτεις αγγούρι, ντομάτα, χλωρά φασόλια, λάχανο, ιπομέα – πρωινή χαρά, σκόρδο και λίγο χυμό λεμονιού. Όμως όταν την ετοίμασα την πρώτη φορά, ο Πολ Ποτ δεν την έφαγε. Μόνο αργότερα μου εξήγησαν ότι του άρεσε φτιαγμένη με τον ταϊλανδέζικο τρόπο: με αποξηραμένο καβούρι ή πάστα ψαριού, και με φιστίκια. Ήξερα επίσης να φτιάχνω σαλάτα με μάνγκο και να ψήνω ψάρι ή κοτόπουλο. Προφανώς όταν ήμουν παιδί έβλεπα τη μάνα μου να μαγειρεύει. Ο αδελφός Πουκ δεν προσδοκούσε κάτι περισσότερο. Έκανα για μαγείρισσά του. Μπήκα σ’ εκείνη την κουζίνα και δεν βγήκα από κει ως το βράδυ. Ετοίμασα το μεσημεριανό γεύμα, έπειτα το βραδινό, ύστερα τα τακτοποίησα όλα κι έπλυνα τις κατσαρόλες. Έτσι έγινα μαγείρισσα του Πολ Ποτ. Πολύ χαιρόμουν που μπορούσα να βοηθήσω. Ήθελα να μείνω σ’ αυτή τη βάση για την Επανάσταση. Και γι’ αυτόν, για τον πράο αδελφό Στρώμα.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=