Λίβανος. Μια ξεχωριστή χώρα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ 24 τους όρους μιας τέτοιας συμφωνίας, γεγονός που απαιτούσε μια αναβαθμισμένη διπλωματική παρουσία στον Λίβανο. Ένα από τα πρώτα ζητήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσω ήταν η μεταφορά των γραφείων της αντιπροσωπείας στη Βηρυτό. Κάθε διπλωματική αντιπροσωπεία έχει την υποχρέωση να εδρεύει στην πρωτεύουσα της χώρας στην οποία είναι διαπιστευμένη. Αυτό απαιτούν οι διπλωματικοί κανόνες και αυτό προέβλεπε η διπλωματική συμφωνία ΕΟΚ – Λιβάνου που είχε υπογραφεί το 1979 για τη μόνιμη παρουσία διπλωματικής αντιπροσωπείας. Στη διάρκεια όμως των εμφύλιων συγκρούσεων το κτίριο της αντιπροσωπείας, που βρισκόταν στον δυτικό, μουσουλμανικό τομέα της πόλης, κρίθηκε ανασφαλές. Τα γραφεία μεταφέρθηκαν προσωρινά εκτός Βηρυτού, στο λιμάνι του Ζούνιε που βρίσκεται 20 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας. Εκτός από προπύργιο των χριστιανών Μαρωνιτών, το λιμάνι του Ζούνιε ήταν επί πολλά χρόνια η μόνη δίοδος εξόδου από τη χώρα μέσω Κύπρου. Όπως όλα στον Λίβανο, έτσι και η περιοχή εγκατάστασης των νέων γραφείων είχε υψηλό πολιτικό συμβολισμό. Οι φίλοι και οι γνωστοί μου που έμεναν στον δυτικό τομέα επέμεναν ότι τα γραφεία μας πρέπει να επανέλθουν εκεί που βρίσκονταν πριν από τον πόλεμο, δηλαδή στον δυτικό μουσουλμανικό τομέα. Άλλοι φίλοι, χριστιανοί, υπενθύμιζαν τους ενδεχόμενους κινδύνους ασφάλειας αν η πολιτική κατάσταση χειροτέρευε. Τελικά, επιλέχθηκε ένα καινούργιο λειτουργικό κτίριο στον ανατολικό τομέα, αλλά κοντά στην πράσινη γραμμή που χώριζε την εποχή των

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=