Λίγη ζωή (Συλλεκτική έκδοση)

ΛΙΓΗ ΖΩΗ 35 απομονωμένο από το δικό του, οι γονείς του είχαν αποκτήσει τη συνήθεια να επισκέπτονται, μακάριοι, τον Τζουντ, έτσι που μερικές φορές όταν ο Μάλκομ κατέβαινε να τον δει, να σου ο πατέρας του ήδη στο διαμέρισμα του υπογείου, να κάνει κάποιο βαρετό κήρυγμα στον Τζουντ. Ο πατέρας του ειδικά συμπαθούσε τον Τζουντ –συχνά έλεγε στον Μάλκομ ότι ο Τζουντ είχε πραγματικό πνευματικό βάρος και βάθος, σε αντίθεση με τους άλλους φίλους του, που επί της ουσίας ήταν κοκορόμυαλοι– και απόντος του Τζουντ στον Μάλκομ θα σερβίριζε ο πατέρας του τις περίπλοκες ιστορίες του περί αγοράς και μεταβαλλόμενης παγκόσμιας οικονομικής πραγματικότητας και διαφόρων άλλων θεμάτων για τα οποία ο Μάλκομ δεν πολυνοιαζόταν. Μερικές φορές μάλιστα υποπτευόταν ότι ο πατέρας του ίσως προτιμούσε να είχε γιο τον Τζουντ: με τον Τζουντ είχαν πάει στην ίδια νομική σχολή. Ο δικαστής για τον οποίο είχε δουλέψει ο Τζουντ ήταν ο μέντορας του πατέρα του στην πρώτη του εταιρεία. Και ο Τζουντ ήταν βοηθός εισαγγελέα στην εγκληματολογική μονάδα της ομοσπονδιακής εισαγγελίας, η ίδια ακριβώς θέση όπου είχε δουλέψει ο πατέρας του νέος. «Να μου το θυμηθείτε: αυτό το παιδί θα πάει μπροστά» ή «Σπανίως συναντάς ανθρώπους που θα γίνουν πραγματικά αυτοδημιούργητα αστέρια στην αρχή της καριέρας τους», διακήρυττε συχνά ο πατέρας του στον Μάλκομ και τη μητέρα του μετά τις συζητήσεις του με τον Τζουντ, και φαινόταν ευχαριστημένος με τον εαυτό του, λες και ευθυνόταν με κάποιον τρόπο για την ιδιοφυΐα του Τζουντ, και εκείνες τις στιγμές ο Μάλκομ έπρεπε να αποφεύγει να κοιτάξει το πρόσωπο της μητέρας του και την παρηγορητική έκφραση που ήξερε ότι είχε. Τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα, επίσης, αν βρισκόταν ακόμη εδώ η Φλόρα. Όταν ετοιμαζόταν να φύγει, ο Μάλκομ είχε προσπαθήσει να υπαινιχθεί ότι θα μπορούσε να είναι ο συγκάτοικός της στο νέο της δυάρι στην οδό Μπεθιούν, μα είτε στ’ αλήθεια δεν κατάλαβε τις πολυάριθμες νύξεις του είτε απλώς προτίμησε να μην τις καταλάβει. Η Φλόρα δεν φαινόταν να ενοχλείται από τον υπερβολικό χρόνο που απαιτούσαν οι γονείς τους να τους διαθέτουν, το οποίο σήμαινε ότι ο Μάλκομ μπορούσε να περνάει περισσότερο χρόνο στο δωμάτιό του φτιάχνοντας τις μακέτες του και λιγότερο χρόνο κάτω, στην τηλεόρα-

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=