9 1 Geladen! Μόναχο, 20.11.2014 Oταν έφτασα με το τρένο στις 20 Οκτωβρίου του ’66, τα σκαλοπάτια του βαγονιού ήταν σαν να με αποβίβασαν σε μέρος παραμυθένιο. O κόσμος στις πλατφόρμες, οι ανακοινώσεις από τα μεγάφωνα, τα μεγάλα ηλεκτρικά ρολόγια και το αέναο ανθρώπινο ρεύμα άλλων προς τους συρμούς, άλλων προς τις εξόδους ήταν σαν ταινία σε αργή κίνηση. Βρίσκομαι σε έναν τόπο που μυρίζει διαφορετικά και ηχεί διαφορετικά από αυτόν που ξέρω, σκεφτόμουν και με πλημμύριζε η χαρά του παιδιού που μπήκε σε ένα πολύχρωμο, αεικίνητο λούνα παρκ. Πέρασαν αρκετές ώρες, ίσως μέρες, για να καταλάβω πως η ζωή που είχα διαλέξει δεν θα ήταν λιγότερο σκληρή από την πρόσφατη θητεία μου, γιατί η πειθαρχία είναι για τους Γερμανούς τρόπος ζωής και όχι μόνον οι εργάσιμες ώρες, που όταν περάσουν γινόμαστε όλοι αδέρφια, αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και φαντάρια, μόλις κλείσουν τα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=