ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ 23 είναι ένα πάρκο, το είδες; Δεν ξέρεις πόσο του αρέσει του Τέντι να πηγαίνει να τρέχει μέσα απ’ τα δέντρα». «Ακούγεται διασκεδαστικό». «Αλλά πρέπει να τον ελέγχουμε συνέχεια για τσιμπούρια. Σκέφτομαι μήπως του αγοράσω αντιπαρασιτικό κολάρο». Βάζει ένα ποτήρι κάτω από το μηχάνημα για τον πάγο και ακούγεται ένας απαλός γυάλινος ήχος –σαν τα κουδουνάκια που κουνάει ο αέρας στη βεράντα– και πέφτουν δεκάδες μικροσκοπικά κρυστάλλινα μαργαριτάρια. Νιώθω πως μόλις είδα ταχυδακτυλουργικά. Γεμίζει το ποτήρι με το ανθρακούχο νερό και μου το δίνει. «Μήπως θες ένα σάντουιτς; Να σου φτιάξω κάτι να φας;» Κουνάω αρνητικά το κεφάλι μου, αλλά η Κάρολαϊν ανοίγει το μεγάλο ψυγείο έτσι κι αλλιώς, αποκαλύπτοντας μια τεράστια ποικιλία τροφίμων. Βλέπω κανάτες με πλήρες γάλα και γάλα σόγιας, καρτέλες με καφέ αυγά από κότες ελευθέρας βοσκής, μισόλιτρα δοχεία με πέστο και χούμους και πίκο ντε γκάγιο. Βλέπω κομμάτια τυρί και μπουκάλια με κεφίρ και διχτάκια με τρυφερά πράσινα λαχανικά. Και τα φρούτα! Γιγάντια κουτιά με φράουλες και μύρτιλα, σμέουρα και μούρα, πεπόνια κάθε είδους. Η Κάρολαϊν παίρνει μια σακούλα με καρότα μπέιμπι και ένα μισόλιτρο χούμους και κλείνει το ψυγείο με τον αγκώνα της. Βλέπω στην πόρτα τη ζωγραφιά ενός παιδιού, ένα κουνελάκι ζωγραφισμένο πρόχειρα και αδέξια. Ρωτάω την Κάρολαϊν αν είναι του Τέντι κι εκείνη απαντά καταφατικά μ’ ένα κούνημα του κεφαλιού. «Έξι εβδομάδες σ’ αυτό το σπίτι κι ήδη κάνει υπαινιγμούς για κατοικίδια. Του είπα ότι πρέπει να τελειώσουμε πρώτα με το ξεπακετάρισμα».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=