ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΦΡΑΝΚΕNΣΤΑΪΝ 31 κερνώντας σε την πίτσα, θα στράβωνες όμως αν δεν το πρότεινα». «Όχι, δεν θα στράβωνα!» εξερράγη η Κλίο. «Και ο μόνος λόγος που θα σε αφήσω να πληρώσεις είναι επειδή τυχαίνει να είμαι τέρμα ρέστη αυτή τη στιγμή». «Ώστε τελικά θα πληρώσω; Να οι μαλακίες που λέγαμε. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Το παίζετε τόσο υπεράνω και εύθικτες σε θέματα αρχών, αλλά δεν έχετε πρόβλημα να πληρώνουν οι άντρες τον λογαριασμό». «Με δουλεύεις; Ίσως είμαι ρέστη εξαιτίας… δεν ξέρω… του χάσματος στις απολαβές των δύο φύλων ή των τόσων χρόνων συστημικού σεξισμού που έχει περιορίσει τις εργασιακές ευκαιρίες μου ή του γεγονότος ότι παραιτήθηκα από την τελευταία μου δουλειά ως νταντάς επειδή ο μπαμπάς του παιδιού που πρόσεχα δεν έπαυε να μου την πέφτει ή…» Τώρα ήταν η σειρά του Φρανκ να χοροπηδήσει. «Δεν είσαι ρέστη γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά επειδή είσαι είκοσι τεσσάρων χρονών και καλλιτέχνιδα που δουλεύει μερική απασχόληση! Δεν μπορείς να ρίχνεις όλα σου τα προβλήματα στο ότι είσαι γυναίκα!» Η Κλίο έφερε το πρόσωπό της πολύ κοντά στο δικό του και μίλησε τόσο σιγανά, που τα λόγια της δεν ήταν παρά ένας ψίθυρος. Ο Φρανκ είχε την παράλογη ελπίδα ότι ετοιμαζόταν να τον φιλήσει. «Μπορώ και παραμπορώ» του είπε. Ο Φρανκ έκανε μεταβολή και μπήκε στην πιτσαρία.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=