COCO MELLORS 16 «Γιατί ο προφορικός σου είναι όξινος» ανταπέδωσε τα ίσα η Κλίο κοιτάζοντάς τον με σηκωμένο το ένα φρύδι. «Ίδρυσα μια διαφημιστική εταιρεία» είπε ο Φρανκ. «Σε τέτοιες μαζευόμαστε όλοι εμείς που αποτυγχάνουμε ως συγγραφείς». Περπάτησαν ώσπου βρήκαν το εικοσιτετράωρο μίνι μάρκετ να λάμπει στη γωνία, περιστοιχισμένο από κουβάδες με τροφαντά τριαντάφυλλα και λεπτοκαμωμένα γαρίφαλα. Ο Φρανκ τής κράτησε την πόρτα, που άνοιξε μ’ ένα κουδούνισμα. Κάτω από το δυνατό φως φθορίου στο εσωτερικό του μαγαζιού κοιτάχτηκαν καταπρόσωπο για πρώτη φορά. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, ο Φρανκ πρέπει να πλησίαζε ή να είχε μόλις πατήσει τα σαράντα. Καλοσυνάτα μάτια, ήταν η πρώτη της σκέψη. Ζάρωσαν αυτόματα στις άκρες, όταν συνάντησαν τα δικά της. Μακριές, ντελικάτες σαν πούπουλα βλεφαρίδες ακουμπούσαν στους φακούς των γυαλιών του, μαλακώνοντας με αιφνιδιαστικό τρόπο το γωνιώδες πρόσωπό του. Σγουρή σκούρα χαίτη, παιχνιδιάρικη σαν μαλλί προβάτου, που είχε αρχίσει να αραιώνει κάπως στην κορυφή. Νιώθοντας το βλέμμα της στα μαλλιά του, ο Φρανκ πέρασε αμήχανα το χέρι του από μέσα. Το δέρμα στις ράχες των χεριών και στο πρόσωπό του ήταν γεμάτο φακίδες, ακόμη ηλιοκαμένο, παρότι χειμώνας. Ταίριαζε με το χρυσαφένιο χρώμα του κασμιρένιου κασκόλ του, που ήταν χωμένο μέσα σε ένα καλοραμμένο πανωφόρι. Είχε τον λιγνό, ενεργητικό σωματότυπο χορευτή που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ένα κορμί
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=