COCO MELLORS 14 «Πόσων χρονών είσαι;» «Είκοσι τεσσάρων. Αρκετά μεγάλη για να καπνίζω, αν σκεφτόσουν να μου πεις να μην το κάνω». «Είσαι στην ιδανική ηλικία για κάπνισμα» είπε. «Η σιγουριά του χρόνου που υπόσχεται λύση και ικανοποίηση.* Κάπως έτσι δεν πάει εκείνο το ποίημα του Λάρκιν;» «Α, μην απαγγέλλεις ποίηση. Μπορεί κατά λάθος να στείλεις εσύ εμένα». «Τραγουδώ το ηλεκτρικό κορμί!» αναφώνησε εκείνος. «Οι στρατιές εκείνων που αγαπώ με κυκλώνουν και τις κυκλώνω κι εγώ!»** «Καλά, τραγούδα! Εγώ δεν πρόκειται να σ’ ακούσω!» Πίεσε τις παλάμες της στ’ αυτιά της κι άρχισε να τρέχει στο πεζοδρόμιο. Ένα αυτοκίνητο με κατεβασμένα παράθυρα από τα οποία ακουγόταν στη διαπασών ένα χαρούμενο ποπ τραγούδι πέρασε βολίδα από δίπλα της. Ο συνοδός της την πρόφτασε στο φανάρι και διστακτικά εκείνη κατέβασε τα χέρια απ’ το κεφάλι της. Φορούσε ροζ γάντια από μαλακό δέρμα. Και τα μάγουλά της ροζ ήταν. «Μην ανησυχείς, δεν θυμάμαι άλλους στίχους» της είπε. «Είσαι ασφαλής». «Εντύπωση μου κάνει που θυμάσαι κι αυτούς». * Παράφραση στίχων από τα «Ερωτικά ποιήματα μιας κάποιας ηλικίας» του Philip Larkin σε απόδοση Κρυσταλλίας Κατσαρού. (Σ.τ.Μ.) ** Στίχοι από το ποίημα του Walt Whitman «Τραγουδώ το ηλεκτρικό κορμί», που περιλαμβάνεται στη συλλογή του Φύλλα χλόης (ενότητα «Παιδιά του Αδάμ»), σε μετάφραση Τόνιας Κοβαλένκο. (Σ.τ.Μ.)
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=