17 Πλατωνικός έρωτας Η επιθυμία για το ανέφικτο και η δημιουργία φαντασιώσεων αποτελούν συνήθως συστατικά του έρωτα. Όταν αυτά είναι η μόνη του τροφή, τότε μιλάμε για μια ιδιαίτερη κατηγορία έρωτα, τον πλατωνικό. Στην πραγματικότητα όμως ο Πλάτωνας δεν ασχολήθηκε ποτέ με τον ανεκπλήρωτο έρωτα, τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση που διαιωνίζεται σαν άφθαρτο ιδανικό. Πώς εξηγεί ο φιλόσοφος τους έρωτές μας; Όλα ξεκινούν στον κόσμο των Ιδεών, σ’ έναν τόπο υπερουράνιο. Εκεί παρελαύνουν οι θεοί σε τέλειες κυκλικές τροχιές. Τους ακολουθεί μια πομπή φτερωτών ψυχών δίχως σώμα πάνω σε άρματα που σέρνουν δύο άλογα. Οι θεοί κινούνται αρμονικά, οι ψυχές όμως εμφανίζουν μια αναμφίβολα ανθρώπινη συμπεριφορά: η μια προσπαθεί να προσπεράσει το άρμα της άλλης, συγκρούονται και χτυπιούνται. Κάποιες πέφτουν στη γη με σπασμένα τα φτερά. Τότε τυλίγονται σ’ ένα σώμα και έρχονται στη ζωή σαν παιδιά δίχως μνήμη. Κάποια μέρα, κάθε άνθρωπος συναντάει κάποιον άλλο άνθρωπο που τον θαμπώνει, καθώς του θυμίζει τον ακτινοβόλο κόσμο από τον οποίο προέρχεται. Ο ερωτευμένος κοιτάζει την όμορφη γήινη εικόνα και νιώθει μια θερμή δύναμη να βράζει μέσα του ενώ τον γαργαλούν τα κολοβώματα της ψυχής που πασχίζει να ξαναφτερωθεί. Όπως το ουράνιο άρμα, δύο άλογα σέρνουν την ψυχή. Το ένα είναι μαύρο και αντιστέκεται στα χαλινάρια, καθώς το ωθεί το ερωτικό γήτεμα. Το άλλο, λευκό και πειθήνιο, τρέμει μπροστά στο αγαπημένο πλάσμα. Η ιδιοσυγκρασία των δύο αλόγων είναι η αιτία της εσωτερικής μας πάλης ανάμεσα στην παρόρμηση και τη συστολή, ανάμεσα στην επιτακτικότητα του πόθου και την παραλυτική αναμονή. Για τον Πλάτωνα, ο έρωτας είναι αυτή η δύσκολη ιππική ισορροπία.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=