15 Εν αρχή Ας αναλογιστούμε τα δύσκολα ξεκινήματα. Το νεογέννητο που κάποτε υπήρξαμε κατέβαλε εξαντλητικές προσπάθειες για να κατακτήσει ακόμα και τις πιο απλές δεξιότητες. Το ποδήλατο των παιδικών μας χρόνων μάς έριξε πολλές φορές στο χώμα μέχρι να το εξημερώσουμε. Όταν ερωτευτήκαμε για πρώτη φορά, η συστολή παρέλυε χειρονομίες και λέξεις· δεν είχαμε το θάρρος ούτε καν να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο. Τις πρώτες μέρες στην καινούρια μας δουλειά, η παραμικρή εργασία που μας αναθέτουν μοιάζει βουνό· κάθε αρχή και δύσκολη. Η αρχή είναι η επικράτεια της αδεξιότητας και του φόβου και ταυτόχρονα το πεδίο της μάχης όπου εκδηλώνεται πιο έντονα η ορμή της ζωής. Ο Ρωμαίος ποιητής Οράτιος το γνώριζε, αφού χρειάστηκε να ξαναχτίσει τη ζωή του εκ θεμελίων. Ο πατέρας του, γεννημένος σκλάβος, εργάστηκε σκληρά για να δώσει μια γερή εκπαίδευση στον γιο του. Οι σπουδές του, στις οποίες ο πατέρας του στήριζε όλες του τις ελπίδες, οδήγησαν τον Οράτιο από τη Ρώμη στην Αθήνα. Εκεί πρόλαβαν τον φέρελπι νέο οι ιστορικές συγκυρίες, ανατρέποντας τα όνειρά του. Γνώρισε τον Βρούτο, τον δολοφόνο του Καίσαρα, και, σε μια στιγμή παραφοράς, αποφάσισε να καταταγεί στον στρατό του. Ο πόλεμος έληξε με μια καταστροφική ήττα. Όταν επέστρεψε στη Ρώμη με το στίγμα του ηττημένου, είχαν δημεύσει την κατοικία του. Ταπεινωμένος, με κομμένα τα φτερά, ο Οράτιος πάλεψε για να ξεπεράσει το οδυνηρό αίσθημα της αποτυχίας, την απόρριψη και τα φαντάσματα που τον κατέτρεχαν, εκείνους τους «δεν σε είδα, δεν σε ξέρω» και κατάφερε να γίνει διάσημος ποιητής. Αυτή του η περιπέτεια τον δίδαξε πως τα πρώτα βήματα είναι πάντα τα πιο δύσκολα και συμπύκνωσε την εμπειρία του σ’ έναν ελπιδοφόρο στίχο: «Αυτός που ξεκινάει βρίσκεται ήδη στου δρόμου τα μισά».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=