HWANG BO-REUM 14 άνοιξε το βιβλιοπωλείο Χιόναμ-ντονγκ. Όσοι δεν προτιμούσαν το συγκεκριμένο είδος μάλλον δεν θα πλησίαζαν καν αυτό τον τοίχο, σκέφτηκε. Ο τοίχος των μυθιστορημάτων στο βιβλιοπωλείο ήταν ο δικός της τρόπος να διαγράψει έναν πλήρη κύκλο, να εκπληρώσει το παιδικό της όνειρο. Στο δημοτικό, η μικρή Γιόνγκτζου ζάλιζε τον πατέρα της να της γεμίσει με παραμύθια τους τέσσερις τοίχους του δωματίου της. Και κάθε φορά ο πατέρας της την κατσάδιαζε, λέγοντάς της ότι δεν έπρεπε να είναι τόσο άπληστη – ακόμα κι αν επρόκειτο για βιβλία. Εκείνη ήξερε πως δεν θύμωνε μαζί της, προσπαθούσε απλώς να της κόψει αυτή την κακή συνήθεια που είχε να χαλάει τον κόσμο με τις τσιρίδες της, προκειμένου να περάσει το δικό της. Παρ’ όλα αυτά εκείνη έβαζε τα κλάματα όταν τον έβλεπε τόσο αυστηρό, και αργότερα, κουρασμένη από το κλάμα, κουλουριαζόταν στην αγκαλιά του και αποκοιμιόταν εκεί. Ξεκόλλησε από τη βιβλιοθήκη στην οποία είχε γείρει και πήγε να κλείσει τα παράθυρα ένα ένα, ξεκινώντας ως συνήθως από τα δεξιά. Μόλις ασφάλισε και το τελευταίο, άνοιξε το κλιματιστικό και έβαλε να ακούσει το αγαπημένο της άλμπουμ – Hopes and Fears των Keane. Το άλμπουμ είχε κυκλοφορήσει το 2004, αλλά εκείνη είχε ανακαλύψει μόλις πέρυσι το βρετανικό συγκρότημα. Ήταν έρωτας με το πρώτο άκουσμα. Κι έκτοτε το άκουγε σχεδόν καθημερινά. Η νωχελική και ονειρική φωνή πλημμύρισε τον χώρο, καθώς στο βιβλιοπωλείο Χιόναμ-ντονγκ ξεκινούσε μια νέα ημέρα.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=