SIRI HUSTVEDT 22 Κανένας δεν μου στέλνει φαξ. Με εξαίρεση εκείνα που έστελνε η Τζεν, τα μόνα άλλα φαξ που λαμβάναμε ήταν από εταιρείες που κατασκεύαζαν στέγες. Εκείνο το μηχάνημα ξερνούσε τακτικά διαφημίσεις για καινούργιες στέγες. Μάλλον στέγες, έλεγα στον Πολ. Μάλλον, έλεγε εκείνος, κι ύστερα κατέβαινε στον κάτω όροφο για να κοιτάξει. Ο Πολ δεν είχε κινητό τηλέφωνο. Όταν χτυπούσε το σταθερό, ήξερα ότι ήταν για εκείνον. Δεν το σήκωνα ποτέ. Από τον θάνατό του και μετά, δεν έχει χτυπήσει παρά ελάχιστα. Όταν χτυπάει, συνήθως είναι η ατζέντισσα του Πολ, η Κάρολ Μαν. Του τηλεφωνούσε σχεδόν καθημερινά σε αυτόν τον αριθμό. Τις Κυριακές το πρωί, ξέρω ότι είναι η αδερφή του Πολ, η Τζάνετ. Μιλούσαν κάθε εβδομάδα. Τώρα δέχομαι εγώ το τηλεφώνημα. Οι μόνες άλλες κλήσεις είναι από ρομπότ, κοράκια μεσιτικών γραφείων που κόβουν κύκλους γύρω από νεκρολογίες, και απατεώνες που λυμαίνονται τους ηλικιωμένους ανθρώπους που έχουν διατηρήσει τα σταθερά τους τηλέφωνα. Το τετραώροφο σπίτι στο Μπρούκλιν όπου ζούσαμε σταθερά επί τριάντα χρόνια ο Πολ κι εγώ, όπου μεγάλωσε η κόρη μας η Σόφι και ζούσε ο προγονός μου ο Ντάνιελ, όταν δεν ήταν στη μητέρα του, έγινε αχανές μέσα σε μια νύχτα.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=