H XEΡΣΟΝΗΣΟΣ ΜΕ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ 19 της φωτιάς, που το σπάει μόνο το μουγκανητό μιας αγελάδας που τρέχει στα τυφλά μες στα χωράφια. Ο άνθρωπός μας, τώρα πια, κείτεται νεκρός, χωρίς γλαδιόλες στα πόδια του, παίρνοντας μαζί του στον τάφο το όνομα που ήθελε να χαράξουν στην ταφόπλακά του. Εκείνη τη νύχτα πέθανε κι ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσε να κληροδοτήσει το επώνυμο του Οδίστο· του πρωταγωνιστή αυτού του μυθιστορήματος, του οποίου η οικογένεια – από σαράντα μέλη που αριθμούσε το 1936– εξαφανίστηκε μέσα σε μόλις τρία χρόνια. Ποτέ ξανά δεν θα γεννιόταν ένας Αρδολέντο. Ιδού λοιπόν η ιστορία της διάλυσης μιας οικογένειας, της απάνθρωπης μεταχείρισης ενός λαού, της αποσύνθεσης μιας χώρας και μιας χερσονήσου με άδεια σπίτια.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=