7 Kεφάλαιο 1 ΜΟΡΤΙΜΕΡ ΟΜόρτιμερ καραδοκούσε στις δροσερές πλάκες του υπογείου μπροστά από την ποντικότρυπα νούμερο τέσσερα, έτσι που το χνουδωτό πορτοκαλί κορμί του να καλύπτει όσο το δυνατό μεγαλύτερη επιφάνεια. Οι πατούσες του ήταν απλωμένες μπροστά του λες και περίμενε να πιάσει κάποιο καρπούζι. Κατά την άποψή του, τα βιβλία έκαναν λάθος για τις γάτες. Στα βιβλία οι γάτες παρουσιάζονταν συνήθως ξιπασμένες, ενίοτε ακόμα και άστοργες. Σαν να τους έλειπαν τελείως τα αισθήματα. Οι γάτες όμως είχαν κι αυτές καρδιά. Είχαν αισθήματα, έλεγε η καρδιά του. Ο Μόρτιμερ είχε μπόλικα αισθήματα. Αυτό που του έλειπε ήταν οι πολλές λέξεις. Τα ποντίκια, από την άλλη, τα πήγαιναν καλύτερα με τις λέξεις απ’ ό,τι εκείνος. Τα ποντίκια έλεγαν… πολλά. Η καμπάνα στη στέγη του Δημαρχείου του Μάρτινβιλ ήχησε όπως κάθε μέρα στις έξι το απόγευμα. Τα ξυσίμα-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=