Η Ρουμπίνη των δασών

15 διακοπές και τέτοια. Όχι εγώ, που ψάχνω υλικά για τα Εικαστικά μου! Άλλαξε, σας λέω, πολύ. Η δική μου Ρουμπίνη εξαφανίστηκε και η καινούρια έχει κάτι ποδάρες τεράστιες. Δε χωράμε πιαστην πολυθρόναμαζί με τη μαμά. Σαν σαρδέλες σε κονσέρβα μοιάζουμε. «Θα σκάσω, Σμαράγδα! Γιατί στριμωχνόμα- στε λες και δεν έχουμε καναπέ; Θα πας ή θα πάω;» με ρωτά και μου τη σπάει. Μήπως εγώ καθόμουν άνετα; Απλώς, κορόιδο ήμουν να χάσω τέτοια αγκαλιά;

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=