Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ 15 χορταίνει να διαβάζει ιστορίες για αιματηρά και, ει δυνατόν, θεαματικά εγκλήματα, ατμόσφαιρα μυστηρίου, ανατροπές, κακούς και καλούς κι απ’ τις δυο πλευρές του νόμου κι ένα φινάλε αμφίσημο, ώστε να ευδοκιμούν οι πιο ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας. Το δικό μου βιβλίο προσφέρει τα πάντα εκτός από το τελευταίο. Διότι οι απαντήσεις υφίστανται, η ενοχή είναι αδιαμφισβήτητη. Αυτό που απομένει είναι να καταλάβει κανείς πώς και γιατί έγινε ό,τι έγινε. Και, για να το καταφέρω αυτό, πρέπει να μπω στο μυαλό όχι μόνο του δολοφόνου αλλά και όλων των εμπλεκόμενων σ’ αυτή την ιστορία. Να αξιοποιήσω όλα όσα ξέρω, προσθέτοντας λίγη απ’ τη φαντασία μου, για να δω μέσα απ’ τα μάτια του τον κόσμο και τα μέρη όπου διαδραματίστηκε η υπόθεση. Να βρω το ανθρώπινο μες στο απάνθρωπο. Να αναγκάσω τον αναγνώστη –και τον εαυτό μου– να αναρωτηθεί: Θα μπορούσα να βρεθώ εγώ σ’ αυτή τη θέση; Έχω υπολογίσει οκτώ μέρες για έρευνα πεδίου. Δεν είναι πολύς καιρός, οπότε πρέπει να ξεκινήσω αμέσως. Και ξεκινώ μ’ εκείνον που βρισκόταν εδώ που είμαι τώρα, μιαν αυγή επίσης, πριν από έξι χρόνια. Κλείνω τα μάτια και τις βλέπω: Οι πολυκατοικίες φυτρώνουν απ’ το έδαφος, υψώνονται, κρύβουν τον ουρανό. Εκεί, στον έκτο όροφο, βρίσκεται ένα παράθυρο ανοιχτό. Πετάω προς το άνοιγμά του. Να με τώρα, είμαι αυτός. Κοιτάζω μέσα από το παράθυρο, έξω. Τα βλέπω όλα. Το ύψος χαρίζει προοπτική.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=