25 Η ΜΑΓΙΣΣΑ δεχτεί ότι είχε δίκιο. Στα σαράντα χρόνια που ήταν μαζί ελάχιστες ήταν οι φορές που η Γκουν δεν υπήρξε απόλυτα ειλικρινής. «Λοιπόν, το σκέφτομαι συνέχεια έκτοτε, και πιστεύω ότι θα λειτουργήσει και σ’ αυτή την περίπτωση. Μίλησα με τον Ρολφ πάνω στον καταυλισμό προσφύγων, δεν περνούν και πολύ καλά εκεί. Οι άνθρωποι είναι τόσο δειλοί, που δεν τολμούν ούτε να τους πλησιάσουν». «Στη Φιελμπάκα κι από το Στρέμσταντ να ’χεις έρθει πάλι ξένο σε θεωρούν, οπότε δεν είναι περίεργο που οι ντόπιοι δεν υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες τους Σύριους». Η Γκουν έπιασε άλλο ένα ψωμάκι και άπλωσε πάνω του ένα παχύ στρώμα βούτυρο. «Τότε είναι ώρα να αλλάξουν στάση» είπε ο Μπιλ με μια πλατιά χειρονομία. «Εδώ έχουμε ανθρώπους που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς με μικρά παιδιά για να γλιτώσουν από τα δεινά του πολέμου και πέρασαν των παθών τους τον τάραχο όσο να φτάσουν εδώ. Πρέπει να φροντίσουμε να τους ανοιχτεί ο κόσμος. Κι αφού μπορεί κανείς να μάθει τους Σομαλούς να κάνουν πατινάζ στον πάγο και να παίζουν μπάντι, τότε μπορεί να μάθει και τους Σύριους να κάνουν ιστιοπλοΐα, έτσι δεν είναι; Αλήθεια, έχει θάλασσα εκεί κάτω; Ίσως να ξέρουν ήδη ιστιοπλοΐα». Η Γκουν κούνησε αρνητικά το κεφάλι. «Ιδέα δεν έχω, καρδούλα μου, μπορείς να το γκουγκλάρεις». Ο Μπιλ πήρε το iPad που ήταν δίπλα τους μετά το πρωινό τους σουντόκου. «Ναι, λοιπόν, η Συρία έχει θάλασσα, αλλά πώς να ξέρεις πόσοι κατοικούσαν στις ακτές. Πάντα έλεγα ότι όλοι μπορούν να μάθουν ιστιοπλοΐα, και τώρα έχω μια καλή ευκαιρία να το αποδείξω». «Ναι, αλλά δεν φτάνει να μάθουν ιστιοπλοΐα για αναψυχή μόνο; Πρέπει να μπορούν και να συμμετέχουν σε αγώνες;» «Αυτό ήταν το όλο νόημα του ντοκιμαντέρ Ωραίοι άνθρω-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=