Η ιστορία της Ο

31 Μ Ι Ο Ι Ε Ρ Α Σ Τ Έ Σ Τ Ο Υ Ρ Ο Υ Α Σ Ί ια μέρα, ο εραστής της πηγαίνει την Ο σε ένα μέρος όπου δεν έχουν ξαναπάει – πάρκο Μονσουρί, πάρκο Μονσό, κάπως έτσι το λέγανε. Στην άκρη του πάρ- κου, στη στροφή ενός δρόμου όπου ποτέ δεν υπήρχε πιάτσα ταξί, αφού περπάτησαν και κάθισαν ο ένας δίπλα στον άλ- λον στην άκρη της πρασιάς, βλέπουν ένα αυτοκίνητο που έμοιαζε με ταξί γιατί είχε ταξίμετρο. «Μπες» της λέει. Εκείνη μπαίνει. Έχει σουρουπώσει για τα καλά και είναι φθινόπωρο. Είναι ντυμένη ως συνήθως: ψηλοτάκουνες γό- βες, ταγέρ με πλισέ φούστα, μεταξωτή μπλούζα, χωρίς κα- πέλο. Φοράει επίσης μακριά γάντια και κρατάει δερμάτινη τσάντα, μες στην οποία έχει τα χαρτιά της, την πούδρα της και το κραγιόν της. Το ταξί ξεκινάει αργά, χωρίς ο άνδρας να πει μισή κουβέντα στον οδηγό. Τραβάει όμως τα κουρτι- νάκια στα παράθυρα, δεξιά, αριστερά και πίσω· εκείνη βγά- ζει τα γάντια της, νομίζοντας ότι θέλει να τη φιλήσει ή να τον χαϊδέψει. Μα ο άνδρας τής λέει: «Δώσ’ μου την τσάντα σου, σ’ εμποδίζει». Του τη δίνει, αυτός την αφήνει σ’ ένα σημείο όπου το χέρι της δεν φτάνει και προσθέτει: «Είσαι υπερβολικά ντυμένη. Βγάλε τις ζαρτιέρες σου, κατέβασε τις κάλτσες σου λίγο πάνω απ’ τα γόνατα· φόρεσε αυτές τις καλ-