Η ιστορία της Ο

Π Ο Λ Ι Ν Ρ Ε Α Ζ 40 αυτό θα γινόταν, ότι θα έβλεπε τα πρόσωπα αυτών που θα τη βίαζαν ή θα τη βασάνιζαν, ποτέ όμως τη νύχτα, και ότι δεν θα μάθαινε ποτέ ποιοι ευθύνονταν για τα χείριστα. Το ίδιο και όταν θα τη μαστίγωναν, παρεκτός κι αν εκείνοι ήθελαν να βλέπει η Ο το μαστίγωμά της· την πρώτη φορά λοιπόν δεν θα της έδεναν τα μάτια, αλλά αυτοί θα φορούσαν τις κουκού- λες-μάσκες τους ώστε να μην μπορεί να τους διακρίνει. Ο εραστής της τη σήκωσε και την έβαλε να καθίσει τυλιγμένη μες στην κόκκινη κάπα της στο μπράτσο μιας πολυθρόνας πλάι στο τζάκι, για ν’ ακούσει ό,τι είχαν να της πουν και να δει ό,τι ήθελαν να της δείξουν. Τα χέρια της ήταν πάντα δε- μένα πίσω στην πλάτη. Της έδειξαν το μαύρο καμτσίκι, μα- κρύ και λεπτό, από εύκαμπτο μπαμπού επικαλυμμένο με δέρμα, όπως εκείνα που βλέπεις στις βιτρίνες πανάκριβων σελοποιείων· το πέτσινο μαστίγιο που είχε περασμένο στη ζώνη του ο πρώτος από τους άνδρες που είχε δει ήταν μα- κρύ, με έξι λουριά που απόληγαν σε έναν κόμπο· υπήρχε κι ένα τρίτο μαστίγιο με πολύ λεπτά σκοινιά που απόληγαν σε πολλούς κόμπους και ήταν άκαμπτα, θαρρείς και τα είχαν αφήσει για ώρες στο νερό, όπως πράγματι είχαν κάνει, κα- θώς διαπίστωσε η ίδια, γιατί, αφού της άνοιξαν τα πόδια, χάιδεψαν μ’ αυτά το αιδοίο της, για να αισθανθεί το πόσο υγρά και παγερά ήταν τα σκοινιά πάνω στην τρυφερή επιδερ- μίδα του εσωτερικού των μηρών της. Στην κονσόλα διέκρινε κάτι κλειδιά και ατσάλινες αλυσίδες. Στα μισά ενός τοίχου της βιβλιοθήκης υψωνόταν μια αψίδα που στηριζόταν σε δυο στύλους. Στον έναν απ’ αυτούς ήταν μπηγμένος ένας γά- ντζος, σε ύψος που έφτανε ένας άνδρας πατώντας στις μύτες των ποδιών και με το χέρι τεντωμένο. Είπαν στην Ο –την οποία ο εραστής της κρατούσε στην αγκαλιά του, με το ένα