Η συστημική θεωρία συνωμοσίας 39 ρίας, όχι αυτής για την οποία οι άνθρωποι συνέχισαν να λένε το κοντό τους και το μακρύ τους τα επόμενα χρόνια. Στο ζενίθ της, διέθετε με το ζόρι 2.500 μέλη, πολλά από τα οποία διαφωνούσαν εντόνως και βιαίως αναμεταξύ τους. Ήταν νέοι, άγουροι και ανίσχυροι, και ποτέ δεν κατόρθωσαν τίποτε. Δεν υπήρχε κανείς προφανής λόγος να ξανακούσουμε το όνομά τους από εκεί κι έπειτα. Ωστόσο, το 1789 συνέβη κάτι τόσο ριζοσπαστικά καινούργιο, ώστε κατέστησε ανεπαρκή κάθε συμβατική εξήγηση περί πολιτικής αλλαγής. Αυτό το κάτι ήταν η Γαλλική Επανάσταση. Τίποτε παρόμοιο δεν είχε συμβεί ποτέ ξανά. Οι ενθουσιώδεις υποστηρικτές της θεώρησαν πως το μέλλον βρισκόταν προ των πυλών. «Η παλιά τάξη πραγμάτων φαινόταν να έχει παρέλθει και κανείς δεν ονειρευόταν τίποτα λιγότερο από την αναγέννηση του ανθρώπινου είδους» έγραψε ο Άγγλος ποιητής Ρόμπερτ Σάουδι. Εκείνοι που εξέλαβαν την επανάσταση ως τη χειρότερη δυνατή εξέλιξη, ειδικά όταν μεταλλάχθηκε στην αιμοχαρή Βασιλεία του Τρόμου των Ιακωβίνων, χρειάζονταν κάποιον να κατηγορήσουν. Ο πιο εύκολος στόχος ήταν βέβαια οι μυστικές εταιρείες. Αποτελούνταν συχνά από υποστηρικτές των αρχών του Διαφωτισμού που είχαν εμπνεύσει την επανάσταση, συμπεριφέρονταν ύποπτα και προέρχονταν απ’ όλο τον κόσμο. Άλλωστε, πολλοί σημαντικοί υπέρμαχοι της επανάστασης, όπως ο μαρκήσιος Ντε Λαφαγέτ και
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=