Η συστημική θεωρία συνωμοσίας 35 νισμό στο Σάλεμ και κατόπιν να διαδώσει τις νοσηρές ιδέες του σε ολόκληρη την Αμερική. Στη σατανική αυτή εταιρεία, «όλα τα άτομα θεωρούνταν ίσα» – η χείριστη δυνατή φιλοδοξία για μια ιεραρχική κοινωνία. Συνήθως, αυτοί που κατηγορούνταν για μοχθηρές πλεκτάνες ήταν ξένοι, περιθωριακά στοιχεία ή πιστοί άλλων θρησκειών. Εντούτοις, η υστερία στο Σάλεμ έθεσε στο στόχαστρο απλά μέλη της κοινότητας. Εσωτερικός εχθρός μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε. Τα πογκρόμ της Μαύρης Πανούκλας και το κυνήγι μαγισσών αποτέλεσαν μια πρωτόγονη μορφή της συνωμοσιολογικής διανόησης, διέφεραν όμως ποιοτικά από τη σημερινή. Στηρίζονταν σε ένα κοινωνικό και ψυχολογικό πλαίσιο τελείως διαφορετικό από το δικό μας, σε μια εποχή κατά την οποία η θρησκεία θεωρούνταν πως προσέφερε περισσότερες και καλύτερες απαντήσεις από τη λογική για τα τεκταινόμενα. Οι σύγχρονες θεωρίες συνωμοσίας απέκτησαν πρόσφορο έδαφος μόνο όταν η λογική καθιερώθηκε ως ο πλέον κατάλληλος τρόπος να ερμηνεύουμε τον κόσμο. Αποτελούν τη σκοτεινή πλευρά του Διαφωτισμού. Αν προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε την απαρχή των σύγχρονων θεωριών συνωμοσίας, θα καταλήγαμε μάλλον στη Βαυαρία, την Πρωτομαγιά του 1776, και σε έναν εικοσιοκτάχρονο καθηγητή Νομικής ονόματι Άνταμ Βάισχαουπτ.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=